Toen de woorden uitgesproken waren en het smsje naar mijn moeder gestuurd was ('Mam, mbo advies, en nu? Kus dochter'), begon de onrust.
Ik was er al een half jaar van overtuigd dat ik de SPH wilde gaan doen (Sociaal Pedagogische Hulpverlening), een opleiding die mijn moeder ook had gedaan en die erg interessant klonk. SPH is echter op HAVO niveau. Er is een mbo-opleiding die eigenlijk hetzelfde is, de SPW, mijn zus zei daarvan 'doe maar niet, dan zit je bij van die ongeïnteresseerde kutten die nergens terecht konden en die niet in werden geloot bij de kappersopleiding'. Prima, leek me duidelijk, dat was totaal niet wat ik wilde.
Toen kwam mijn moeder met een nieuw idee; of het me misschien niet leuk leek om een kunstopleiding te doen. 'WOWOWOWOW EEN KUNSTOPLEIDING, IK BEN DUS BLIJKBAAR KUNSTZINNIG!' was het eerste wat ik dacht. Ik was natuurlijk hartstikke blij dat ze dit zei, maar de kunstacademie (zo heet dat toch?) leek me weer wat hoog gegrepen. Zo kwamen we uiteindelijk bij een kunstopleiding aan het Grafisch Lyceum. Zowel het GLA (in Amsterdam dus) en het GLR (Rotterdam) bieden die mogelijkheid, en beide klonken ze erg aantrekkelijk. Amsterdam is natuurlijk wel een leukere stad en dat trok mij erg aan. Rotterdam is wel fijner wat betreft reistijd, want elke dag van Den Haag naar Amsterdam klinkt misschien wel oke, totdat je bedenkt dat het ongeveer anderhalf uur reizen is. Wat dus betekend dat je op een schooldag die om 9 uur begint, van huis weg moet om half 8.
Wel kwam mijn moeder met het idee dat ik, in het geval van het GLA, terecht zou kunnen bij mijn oom en tante. Zowel van mijn vaders als mijn moeders kant heb ik ooms en tantes in Amsterdam, en met allebei kan ik goed opschieten.
Dit was overigens niet wat zoveel onrust en strijd in mijn hoofd gaf.
Op school vind ik het altijd best moeilijk om door te werken en mijn huiswerk te maken, simpelweg omdat meer dan de helft van de lessen me helemaal niet interesseren. Neem bijvoorbeeld natuurkunde. We hebben net 3 weken natuurkunde achter de rug, hierin is me niks vertelt waarvan ik heb gedacht 'goh, dat vind ik wel leuk om te weten. Grappig dat de versnelling van het appel klokhuis wat van de brug wordt gegooid constant is en dat je dus kunt berekenen hoe lang de appel erover doet om op de grond te vallen. En wat leuk om de eerste wet van Newton uit mijn hoofd te kennen!'. Toch word er van mij verwacht dat ik enthousiast aan de les meedoe en dat ik mijn eindproefwerk voldoende maak. En ik ben best enthousiast, ik doe gewoon mee en praat af en toe met de vis in het aquarium voor in de klas. Maar alles wat me wordt vertelt gaat het ene oor in en het andere oor uit (wat een rot uitspraak).
In ieder geval, een kunstopleiding klinkt ontzettend aantrekkelijk en daar zal ik de hele tijd bezig zijn wat ik leuk vind, en waar ik zelf voor heb gekozen.
En omdat ik nu zo heb rondgekeken en open dagen ga bezoeken, zou het me niet meer zoveel uitmaken om van school te gaan na mijn VMBO examen. Aan de andere kant heb ik gezien bij mijn broer, die ook na zijn VMBO gestopt is, hoe erg hij zijn oude klas mist, en met hoeveel jaloezie hij heeft toegekeken toen zijn klas op eindreis ging. Dat jaar wil ik dus eigenlijk niet missen, maar nog een jaar op school zitten en me niet in de lesstof kunnen vinden?
Door nu te denken aan een MBO-opleiding, is school alleen nog maar stommer. Ik kan echt niet meer met interesse in een les zitten en denk voortdurend 'wat doe ik hier?'.
Vandaar de onrust en chaos in mijn hoofd en voornamelijk de oneindige een strijd '11de klas of niet 11de klas?'.
Liefs Tess
Geen opmerkingen:
Een reactie posten