130314

Gisteren hadden we taaldorp. Taaldorp klinkt leuk he?
Het werd ons ook altijd heel erg leuk verteld. Taaldorp is eigenlijk gewoon een mondeling examen maar dan wordt het leuker gemaakt dan het daadwerkelijk is. Taaldorp klinkt namelijk alsof je gezellig spaghetti gaat eten met je docent in een restaurantje of dat je op bezoek gaat in een apotheek en daar in het Frans anti-vaginale-schimmel-creme vraagt. 
Dat is het niet.
Er staan tafeltjes en daar krijg je een opdracht. Dat hadden we gisteren dus voor Engels.
Ik dacht echt dat ik het helemaal verpest had en dat ik misschien een 6 zou halen, of een 5 ofzo. Maar tot mijn grote verrassing had ik een 8.3! 
Ja ja, ik weet niet hoe ik het heb gedaan, maar tot nu toe zijn mijn examen cijfers een 9.4 voor het schrijven van een brief, een 8 voor kijk- en luistervaardigheden en dus nu een 8.3 voor taaldorp.
Ik vind dat ik trots mag zijn op mezelf.

Oja. Vandaag was eigenlijk een rotdag. Het begon al om half 7 vanochtend. Ik had een wekker gezet omdat ik me vandaag om half 8 op school moest melden. 
Het ging fout toen de wekker afging, want normaal gesproken heb ik een fijn muziekje (of een vrouw die in het Chinees zegt welk weer het wordt) maar vandaag was het echt een vervelend geluid. Zo'n ouderwetse wekker die alleen maar heel hard TRINGGGG zegt. 
Toen was mijn dag dus al een beetje verpest. Toen viel ik weer in slaap en om vijf over 8 schrok ik ineens wakker. 
Vijf over 8, dan had ik dus eigenlijk al weg moeten zijn en toen moest ik dus ook nog eens gaan haasten!
Gelukkig was ik nog op tijd op school, maar dat was dan ook wel het enige positieve want toen kwam mijn konzjerzje (ik weet niet hoe je dat schrijft en zelfs mijn spellingscontrole snapt niet wat ik bedoel...) naar me toe 'he, Tessje, wat doe jij hier? Je was van de lijst geschrapt, je had helemaal niet hoeven komen!'. 
IK HAD NIET HOEVEN KOMEN? GODVERDOMME!
Ik was erg boos en chagrijnig. Ik had gewoon een heel uur langer kunnen slapen maar... Nou toen begon ik op alles te schelden en toen was mijn dag verpest.
Tot ik mijn cijfer kreeg voor Engels examen, toen was ik weer even blij.
Daarna begon ik me te ergeren aan iedereen om me heen en toen was ik weer chagrijnig.

Mijn dag was wel een beetje gered door het champagne ijs in de middag en het broodje ossenworst waarop ik werd getrakteerd door Andra (eigenlijk met Thirza's geld, maar dat is zo ingewikkeld om helemaal te zeggen).
Dus mijn dag was wel een klein beetje fijn.
En de zon schijnt.
Het is een prima dag, alleen ik ben heel erg mooi en een beetje chagrijnig. 

Liefs Tess

Superthanks voor de weergoden!

We hadden laatst (lees; heel erg lang geleden, zo lang geleden dat iedereen het alweer vergeten was) een kijk- en luistervaardigheden examen van Engels. Na mijn 9,4 voor het schrijven van een Engelse brief, had ik hoge verwachtingen van mezelf en lachend begon ik te kijken en luisteren.

Het is echter erg vervelend dat ze bij kijk- en luisterexamens altijd mompelende mensen nemen. Even serieus, al die mensen hadden een spraakgebrek van hier tot ergens ver weg. Waarom doen ze dat? Hoeveel mompellaars  gaan wij tegen komen als we Engels met iemand spreken? Oke, misschien zijn dat er een hele hoop, als je Egypte bent ofzo. Maar dan heb je in ieder geval de kans om te vragen 'wat zei je?', maar dan in het Engels. 

Bij een examen kan je dat niet vragen en dat maakte het voor mij dan ook een groot drama.

Na afloop rende ik naar de wc waar ik de rest van de dag heb zitten huilen. 

Neee, pff, huilen? Tuurlijk huil ik niet. Maar ik had er in ieder geval niet zo heel veel vertrouwen meer in. 

Toen kregen we eergisteren onze cijfers terug. Het werd heel raar opgenoemd, ongeveer zo 'negenentwintig zeventien' en dan kwam je cijfer. Aan de eerste twee getallen die ze noemde kon je niks opmaken, dat was echt heel erg verschillend. 

Ik kneep Andra's hand zowat kapot en ja hoor. Precies bij mijn punten ontbrak het cijfer! Ja, hallooo?! Waarom was dat nodig? De zenuwen gierden door mijn lichaam en ik zat te trillen als een rietje.

Mijn Engels lerares ging in haar map opzoek. 'Ja', zei ze 'er is vast iemand die ook precies deze score gehaald heeft!'. Euhm... Oke, ik wacht wel eventjes. En ik wachtte en ik wachtte.

En toen zei ze het.

'Ja, ik heb iemand gevonden met hetzelfde aantal punten. Je hebt een 8 Tess'.

Een acht? Meen je dat? Ik barstte in lachen uit, blijkbaar was het toch niet zo slecht gegaan als gedacht.

Toen was ik blij.

Ik ben sowieso al best een tijdje heel erg blij en het weer speelt daarin een hele grote rol. Echt hoor, we mogen allemaal wel eventjes de weergoden bedanken voor dit prachtige zonnetje dat vanochtend in mijn gezicht scheen! Lieve weergoden, heel erg bedankt, jullie zijn de besten!'.

Is het in dit geval 'beste' of 'besten' omdat het meerde weergoden zijn? Nederlands is zo ingewikkeld!

Zo, nu vind ik het tijd voor mezelf om te ontbijten in het zonnetje, genieten van mijn dag en me verheugen op vanavond. Ik ga niks speciaals doen hoor, maar ik mag eindelijk weer eens oppassen op een van mijn favoriete oppas kindjes! Ze heet Kyra en is zo verschrikkelijk lief en schattig!

Liefs Tess

Ontbijt op bed en Feyenoord

De afgelopen twee weken ben ik echt een blij meisje geworden.

En ik wil heel erg graag vertellen waarom, er speelt echter iemand mee in mijn blije-meisjes verhaal waarvan ik weet dat hij niet wil dat iedereen weet dat... Nou heel erg ingewikkeld enzo.

Wat het probleem precies is? Leeftijdsverschil en werk. Shit, ik vertel nu al teveel. Nou in ieder geval, we noemen hem even Levi (ik zocht op Google naar jongensnamen want ik kon niks bedenken).

Afgelopen woensdag, of donderdag ik weet het niet eens precies ging ik bij hem slapen. Dat was eigenlijk niet helemaal het plan trouwens. Ik ging naar hem toe met het idee om daar even een uurtje te zijn en dan weer hop weg naar huis. Maar het uur werd twee uur, en toen was het ineens 1 uur 's nachts. Ik smste snel naar huis dat ik later zou komen want mijn ouders (lees; mijn moeder) is altijd ontzettend bezorgd.

Ze zei laatst 'ja ik wil wel dat Levi je naar huis brengt want anders ben ik bang dat je ineens ergens in een sloot ligt ofzo'. Nou, op zich is dat natuurlijk niet zo heel gek, want er zijn best veel sloten waar je in zou kunnen vallen. Maar Levi woont zeg maar in dezelfde straat (niet eens zeg maar, hij woont gewoon bij mij in de straat) en er is een kant met een stoep bij de huizen en een kant met een stoep bij de sloot. Daar ligt altijd poep, dus daar loop ik nooit. En ik weet niet wat voor toverkracht mijn moeder mij heeft meegegeven toen ik op 7 december uit haar baarmoeder kroop, maar volgens mij is het vrijwel onmogelijk om van de ene kant van de straat aan de andere kant in de sloot te vallen (dit was denk ik geen goede zin, maar ik vind het ingewikkeld dus ik laat het maar even zo).

Het was toen dus 1 uur en ik had net naar huis gesmst en het werd later en later. Om 3 uur kreeg Levi een appje van zijn moeder 'laat jij je bezoek zo even uit?' (wacht even hoor, zei ik nou appje? Gadverdamme). Dat bericht was echter al van een uur ervoor en dus besloot Levi dat ik meteen weg moest. Maar hallo, ik lag daar prima! We keken tv en ondanks dat er eigenlijk alleen maar porno was, was het hartstikke leuk en we dronken biertjes en rookten en het was erg gezellig, dus mooi niet dat ik weg ging.

Gelukkig heb ik een erg sterke wil en is het voor Levi blijkbaar best een beetje moeilijk om iets tegen mij in te brengen en uiteindelijk gaf hij dan ook op.

Toen was het ineens 5 uur. De vogeltjes buiten begonnen al te fluiten (ik kreeg echt een zomers gevoel) en de eerste tram reed langs. 'Nu moet je echt naar huis Tessje', zei Levi 'want eigenlijk kan het echt niet dat je hier slaapt'. Maar ik stribbelde weer tegen. Ik lag daar nog steeds hartstikke fijn en we praatten enzo, geen denken aan dat ik weg zou gaan. Gelukkig was Levi een stuk minder moeilijk en na twee keer 'nee' kwam hij toch maar weer bij me liggen.

Die nacht kam ik erachter dat het onmogelijke toch mogelijk was. Ik had een jongen gevonden die 'slapen' ook echt zag als slapen en niet als seks.

Want blijkbaar is dat tegenwoordig de standaard dat er per se kleren uit moeten als je ergens slaapt. Mijn moeder dacht dat ook. Ze zei 'ja je slaapt toch niet zomaar bij hem?! Als je al slaapt'. Ik werd daar echt chagrijnig van. He hallo, ik ben een hartstikke beschaafd meisje! 

En dus sliepen Levi en ik samen. De volgende ochtend moest ik om half 8 alleen alweer opstaan, dat was best jammer.

Beide vonden we het samen slapen echt heel fijn en dus besloten we het gister te herhalen. Ik ging naar hem toe toen hij klaar was met werken en samen dronken we weer bier en rookten we en we praatten en we lagen en we aten en het was heel gezellig. En weer liet hij me zien dat jongens en meisjes ook samen leuk kunnen zijn zonder naakt. 

De volgende ochtend kwam Levi een ontbijtje op bed brengen met koffie en appeltaart. Op dat moment besefte ik me dat ik heel erg bof met een jongen als Levi. Ik bedoel, hij is zo verschrikkelijk lief voor me zonder dat er iets moet, zonder dat er verwachtingen aan vast zitten en zonder dat ie me naakt wil. En dat ie me wakker maakt met een kusje en ontbijt is natuurlijk ook alleen maar heel erg fijn. 

Toen ging ik werken en om half 3 ging ik weer terug naar Levi. We hebben samen voetbal gekeken. Dat was heel erg leuk want hij is Feyenoord supporter in hart en nieren (hij heeft nog maar 1 nier, maar als nog is ie erg fanatiek) en aangezien het ook nog de wedstrijd Ajax-Feyenoord was, was hij extra... Ik wilde weer fanatiek gaan zeggen, maar dat is een beetje lelijk... Bedenk zelf maar een synoniem voor fanatiek dan mag je dat er zelf invullen (denk bijvoorbeeld aan fervent, enthousiast, gedreven etc.).

Helaas verloren 'we'. 

En ik had nog wel een Feyenoord shirt aan! Even serieus, ik was echt een beetje boos! Ik deed helemaal mijn best, heb gebeden tot God, een voetbalshirt gedragen en Levi's handen kapot geknepen op de momenten dat Ajax scoorde of dreigde te gaan scoren, maar het mocht blijkbaar niet baten.

Toen waren we samen heel boos.

En nu ruik ik naar Levi.

Liefs Tess

Push up

Bij deze wil ik heel graag mijn haat uitspreken over push-up-bh-meisjes.
Van mij mag je best een push bh dragen, ik bedoel, als je je er prettig bij voelt, wie ben ik dan om je tegen te houden? Maar wil je je de volgende keer dat je een bh met volledig ingebouwd hoofdkussen aanschaft beseffen dat je het voor mij allemaal verpest?
Dit heeft extra uitleg nodig, ik voel het.

Vandaag was ik in Utrecht met m'n mama. Het was hartstikke leuk en gezellig.
Mijn missie was echter het kopen van mooie bh's want daar heb ik tegenwoordig ineens een gebrek aan (ik weet het, dit is een beetje te veel van het goede wat betreft persoonlijk bloggen). 
Eerst ging ik de H&M binnen. Daar vond ik alleen maar push bh's. 
Alleen. Maar.
Het was werkelijk waar verschrikkelijk. Echt hoor. Ik moest er bijna van huilen. Waarom waren d'r geen fatsoenlijke bh's waar je in rond kan lopen zonder dat je tieten uit je shirt vallen?! 

Even tussendoor, ik heb ook zo mijn tijd gehad dat ik push droeg hoor. Dat was ongeveer een maand en toen moest ik zo hard lachen toen ik een keer in de spiegel keek (het was niet helemaal in verhouding, een dertienjarig meisje met decolleté van een chick van achttien...), dat ik heel snel mijn push bh helemaal achter in de kast gooide en hem nooit meer aanraakte. Het was ook nog echt een hoerig ding wat ik samen met Noa kocht.
We gingen samen naar de lingerie H&M en we waren echt dood zenuwachtig. We voelden ons ontzettend groot en volwassen, dat waren we alles behalve.
Toen hebben we de meest hoerige string gekocht met een bijpassende bh. Euhm... We waren 12 ofzo? Waar dachten we het nodig voor te gaan hebben? 
Ja niks mis met mooi ondergoed als je een seksloos leven leidt (of lijdt, hangt ervan af hoe je het bekijkt), maar dit was toch wel een beetje enthousiast misschien.

In ieder geval, na die bh werd er dus niks meer gepusht. Ik vind het trouwens ook sneu als je dan een jongen tegenkomt met wie je uiteindelijk in bed belandt. Ik bedoel, dan is ie eerst helemaal blij en gelukkig omdat hij fantastische tetten heeft gezien, en dan lig je uiteindelijk naakt bij hem (op hem, onder hem, naast hem, ergens in zijn kamer) en dan heeft ie helemaal niks!

Dan is hij blij, met een dode mus.

Dit was wel een lang uitstapje van mijn anekdote.
Toen gingen we naar de... Weet ik niet.
Een winkel waar ze ook bh's verkochten. Maar het mocht weer niet baten want het was weer allemaal push, en als het geen push was, dan was het zo'n kut bh waarvan je denkt 'ja, hé, zo kan ik net zo goed geen bh aan'. 
Daarna gingen we naar de HEMA, wellicht de meest seksloze winkel, maar ik hoopte toch een mooie bh tegen het lijf te lopen. Daarbij, de HEMA is altijd zo leuk bezig met 'normale' vrouwen, dus ik dacht dit misschien echt de winkel zou zijn waar ik voor de rest van mijn leven bh's in zou kunnen slaan. Want ik ben natuurlijk precies de doelgroep van de HEMA, een lekker normale vrouw (lees het niet verkeerd, ik bedoel niet een lekkerE normale vrouw).

Uiteindelijk strompelden we moe en met blaren op onze hielen de V&D binnen. Maar ook hier wist ik uiteindelijk niet te slagen.
Wat is nou precies mijn punt?
Alle meisjes die graag een spleetje tussen hun A-cup willen hebben het voor de vrouwen die tevreden zijn over hun tieten verpest. Waarom? Omdat winkels graag verkopen wat de klanten willen. Omdat alle meisjes dus tegenwoordig spleetjes moeten (omdat hun o zo stoere vriendinnetjes het ook hebben, maar ja, die dragen ook al make-up dus dan moet je hun wel volgen), verkopen winkels dus alleen nog maar push.

Dus voor alle lieve meisjes die niet tevreden zijn over hun borsten; stel je niet aan. Kinderen in Afrika die... Nee, even serieus, grote tieten is ook niet altijd feest. Laat de push bh's lekker hangen, koop iets waarin je een jongen niet teleur hoeft te stellen en pronk met je A'tjes. 
En daarbij, als ooit iemand je beoordeelt op je cupmaat, dan weet je toch zeker dat je nooit maar dan ook nooit iets met hem of haar te maken wilt hebben? 
Mocht je uiteindelijk nou echt heel erg verdrietig worden van je tieten, dan kan je altijd nog een borstvergroting overwegen.
MAAR ZORG ERVOOR DAT IK WEER NORMALE BH'S KAN KOPEN GODVERDOMME!

Zo. Lekker verhaal ook weer voor alle mannen, sorry mannen. Maar dit moest ik echt heel eventjes kwijt!

Liefs Tess