zondag 2 maart 2014

Ontbijt op bed en Feyenoord

De afgelopen twee weken ben ik echt een blij meisje geworden.
En ik wil heel erg graag vertellen waarom, er speelt echter iemand mee in mijn blije-meisjes verhaal waarvan ik weet dat hij niet wil dat iedereen weet dat... Nou heel erg ingewikkeld enzo.
Wat het probleem precies is? Leeftijdsverschil en werk. Shit, ik vertel nu al teveel. Nou in ieder geval, we noemen hem even Levi (ik zocht op Google naar jongensnamen want ik kon niks bedenken).

Afgelopen woensdag, of donderdag ik weet het niet eens precies ging ik bij hem slapen. Dat was eigenlijk niet helemaal het plan trouwens. Ik ging naar hem toe met het idee om daar even een uurtje te zijn en dan weer hop weg naar huis. Maar het uur werd twee uur, en toen was het ineens 1 uur 's nachts. Ik smste snel naar huis dat ik later zou komen want mijn ouders (lees; mijn moeder) is altijd ontzettend bezorgd.
Ze zei laatst 'ja ik wil wel dat Levi je naar huis brengt want anders ben ik bang dat je ineens ergens in een sloot ligt ofzo'. Nou, op zich is dat natuurlijk niet zo heel gek, want er zijn best veel sloten waar je in zou kunnen vallen. Maar Levi woont zeg maar in dezelfde straat (niet eens zeg maar, hij woont gewoon bij mij in de straat) en er is een kant met een stoep bij de huizen en een kant met een stoep bij de sloot. Daar ligt altijd poep, dus daar loop ik nooit. En ik weet niet wat voor toverkracht mijn moeder mij heeft meegegeven toen ik op 7 december uit haar baarmoeder kroop, maar volgens mij is het vrijwel onmogelijk om van de ene kant van de straat aan de andere kant in de sloot te vallen (dit was denk ik geen goede zin, maar ik vind het ingewikkeld dus ik laat het maar even zo).

Het was toen dus 1 uur en ik had net naar huis gesmst en het werd later en later. Om 3 uur kreeg Levi een appje van zijn moeder 'laat jij je bezoek zo even uit?' (wacht even hoor, zei ik nou appje? Gadverdamme). Dat bericht was echter al van een uur ervoor en dus besloot Levi dat ik meteen weg moest. Maar hallo, ik lag daar prima! We keken tv en ondanks dat er eigenlijk alleen maar porno was, was het hartstikke leuk en we dronken biertjes en rookten en het was erg gezellig, dus mooi niet dat ik weg ging.
Gelukkig heb ik een erg sterke wil en is het voor Levi blijkbaar best een beetje moeilijk om iets tegen mij in te brengen en uiteindelijk gaf hij dan ook op.
Toen was het ineens 5 uur. De vogeltjes buiten begonnen al te fluiten (ik kreeg echt een zomers gevoel) en de eerste tram reed langs. 'Nu moet je echt naar huis Tessje', zei Levi 'want eigenlijk kan het echt niet dat je hier slaapt'. Maar ik stribbelde weer tegen. Ik lag daar nog steeds hartstikke fijn en we praatten enzo, geen denken aan dat ik weg zou gaan. Gelukkig was Levi een stuk minder moeilijk en na twee keer 'nee' kwam hij toch maar weer bij me liggen.

Die nacht kam ik erachter dat het onmogelijke toch mogelijk was. Ik had een jongen gevonden die 'slapen' ook echt zag als slapen en niet als seks.
Want blijkbaar is dat tegenwoordig de standaard dat er per se kleren uit moeten als je ergens slaapt. Mijn moeder dacht dat ook. Ze zei 'ja je slaapt toch niet zomaar bij hem?! Als je al slaapt'. Ik werd daar echt chagrijnig van. He hallo, ik ben een hartstikke beschaafd meisje! 
En dus sliepen Levi en ik samen. De volgende ochtend moest ik om half 8 alleen alweer opstaan, dat was best jammer.

Beide vonden we het samen slapen echt heel fijn en dus besloten we het gister te herhalen. Ik ging naar hem toe toen hij klaar was met werken en samen dronken we weer bier en rookten we en we praatten en we lagen en we aten en het was heel gezellig. En weer liet hij me zien dat jongens en meisjes ook samen leuk kunnen zijn zonder naakt. 
De volgende ochtend kwam Levi een ontbijtje op bed brengen met koffie en appeltaart. Op dat moment besefte ik me dat ik heel erg bof met een jongen als Levi. Ik bedoel, hij is zo verschrikkelijk lief voor me zonder dat er iets moet, zonder dat er verwachtingen aan vast zitten en zonder dat ie me naakt wil. En dat ie me wakker maakt met een kusje en ontbijt is natuurlijk ook alleen maar heel erg fijn. 

Toen ging ik werken en om half 3 ging ik weer terug naar Levi. We hebben samen voetbal gekeken. Dat was heel erg leuk want hij is Feyenoord supporter in hart en nieren (hij heeft nog maar 1 nier, maar als nog is ie erg fanatiek) en aangezien het ook nog de wedstrijd Ajax-Feyenoord was, was hij extra... Ik wilde weer fanatiek gaan zeggen, maar dat is een beetje lelijk... Bedenk zelf maar een synoniem voor fanatiek dan mag je dat er zelf invullen (denk bijvoorbeeld aan fervent, enthousiast, gedreven etc.).
Helaas verloren 'we'. 
En ik had nog wel een Feyenoord shirt aan! Even serieus, ik was echt een beetje boos! Ik deed helemaal mijn best, heb gebeden tot God, een voetbalshirt gedragen en Levi's handen kapot geknepen op de momenten dat Ajax scoorde of dreigde te gaan scoren, maar het mocht blijkbaar niet baten.
Toen waren we samen heel boos.
En nu ruik ik naar Levi.

Liefs Tess

Geen opmerkingen:

Een reactie posten