Dommage Fromage

Gisteren was het zover, het Franse taaldorp. Ondertussen weet je wel wat dat inhoudt, gezellig praten met een leraar in een andere taal. Gisteren was dat dus Frans. 
Gek genoeg was ik alles behalve zenuwachtig, ik had er eigenlijk wel zin in. 
Bij binnenkomst voelde ik me dan ook helemaal top en dat gevoel werd alleen maar versterkt door het glaasje met tumtummetjes dat op de tafel stond.

Helemaal blij ging ik zitten en in mijn beste Frans vroeg ik aan mijn examinator hoe het met haar ging. 
(Mocht je honderdduizend fouten tegenkomen in deze blog, ik werk voor het eerst op een tablet en het gaat niet wat je zegt super soepel...).
Nadat ik haar had gevraagd hoe het ging kwam de restaurantscene waar ik me helemaal op voor had bereid in België dit weekend (ik was in België dit weekend voor een straattheaterfestival, het was echt heel leuk met heel veel leuke mensen enzo. Niet de Belgen trouwens hoor, Belgen zijn verschrikkelijk.  Ja sorry hoor, maar het zijn echt van die saaie mensen. Ze zijn ook niet enthousiast te krijgen ofzo, echt heel raar. Hier is het bijvoorbeeld best gebruikelijk om na een optreden te klappen en te gillen en te fluiten en te gaan staan. Belgen daar in tegen klappen en lopen dan weg. Dat dnap ik dus niet, hallo, alleen klappen is echt niet voldoende hoor!). 
Maar ja, ik praatte honderduit over croque monsieurs en pain perdu's. En toen kwam misschien wel het leukste; Jean kwam langs, Jean zit in mijn klas en hij woonde in Frankrijk dus hij mocht ook examinatoren,  althans,  hij mocht er bij helpen.  Maar hij kwam aan en hij vroeg iets in het Frans en toem duwde hij een kaart in mijn handen.
Daaruit begreep ik dat ik moest bestellen en dus zei ik 'je voudrais une bierre sil vous plait' (wederom geweldig Frans, maar dat spreekt voor zich). En toen zei hij nee! 

Ik mocht geen bier van Jean!

Dus toen probeerde ik nog de truc 'ja sorry man, ben m'n portemonnee verloren' maar daar nam hij geen genoegen mee. Daarom vond ik het best terecht dat ik hem uitschold voor hoer (perfect Frans natuurlijk weer) en toen zei mijn examinator 'o, maar een man noem je geen hoer in het Frans, dan moet je gewoon 'hoerenzoon' zeggen' en toen legde ze me uit hoe ik dat in het Frans moet doen!
Leuk hè? Ik vond het leuk.

Ja. De tumtummetjes waren aan het eind van mijn examen overigens op...

Voor de rest gaat het trouwens ook echt goed met me. M'n liefdesleven gaat na een beetje gekut weer over rozengeur en maneschijn (echt hoor,  ik bof maar met een vriendje dat me zo snel vergeeft!). Vanmiddag had ik vroeg vrij toen ben ik bij hem gaan ontbijten en toen hij had gedouched hebben we samen puzzels gemaakt in de krant.  
Ik voelde me ineens heel erg oud en bejaard maar het was heeel gezellig dus ik kijk nu al uit naar mijn pensioen en dat ik dan elke dag puzzels in de krant kan makdn met mijn man. 
Ik wil graag afsluiten met dit o-zo romantische beeld. 

Liefs Tess

Halfvolle glazen

Ik schaam me verschrikkelijk! Het is al een hele tijd geleden dat ik voor het laatst iets postte en dat kan ik natuurlijk eigenlijk niet maken.

Vandaar dat ik bij deze mijn nederige excuses aanbied aan jullie omdat jullie mijn prachtige stortvloed van worden hebben moeten missen.

In deze maand is er bijzonder weinig gebeurd... Denk ik, ik moet er even heel goed over nadenken.

Oja, ik ben begonnen met sparen vorige maand, dat vond ik wel een goed idee want ik heb zelden geld omdat ik alles altijd direct uitgeef (uitgaf dus trouwens). Echt hoor, ik weet niet hoe ik dat deed, maar dan zat er 100 euro in mijn portemonnee en dan was dat na een dagje in de stad te zijn geweest gewoon op. Helemaal op, tot op de laatste cent. Want van het laatste geld kocht ik meestal eten. Maar eten is ook wel erg belangrijk en dat is dan ook nu ongeveer het enige waar ik af en toe nog geld aan uitgeef.

In ieder geval, nu spaar ik dus al mijn geld op en laats heb ik voor het eerst weer iets uitgegeven.

Ik stop namelijk nu al mijn verdiende geld in een envelop. In eerste instantie was het het idee dat ik alleen mijn atelier geld op zou sparen (het geld wat ik verdien met kinderfeestjes dus), maar toen voelde het sparen zo verschrikkelijk fijn dat ik besloot om ook mijn Emma te bewaren.

Zo kwam het dat ik binnen een maandje 270 euro in een politie envelop heb kunnen stoppen!

Ik ben erg trots op mezelf trouwens, ik heb nog nooit zoveel gespaard...

En en en, het gaat ineens een klein beetje beter op school. Er werd eerst gezegd dat ik naar het mbo moest maar toen mocht ik toch door naar havo en nu was ik een soort van twijfelgeval. Zo'n kind dat precies in het midden staat van mbo en havo. Heel vervelend. Een beetje als een koorddanser die in het circus op 20 meter hoogte over een draadje huppelt; er hoeft maar een stapje mis te gaan, of een arm verkeerd bewogen worden, en hij flikkert (ik bedoel natuurlijk valt) 20 meter naar beneden. En dan is ie dood.

Kijk, ik zou dan wel niet meteen dood gaan, maar zo voelt het wel een klein beetje, echt zo'n onveilige situatie waar je het liefst zo snel mogelijk uit wilt ontsnappen.

Wat klinkt dit ontzettend dramatisch zeg. Er was gewoon twijfel over of ik door zou kunnen naar havo. Bij de gesprekken die ik erover voerde zakte de moed me echter in de schoenen en ik begon de hoop al op te geven, de gezellige theekransjes met mijn mentoren besloten namelijk niet veel goeds.

Mijn moeder was ook niet blij verrast toen ze mijn rapport zag ('TESS, WAT IS DIT? WAT EEN VERSCHRIKKELIJK CIJFERS. O MY GOD'). Zelf vond ik het nog best oké, ik had in ieder geval een 10 voor steenbewerken. Nou dat doet ze me mooi niet na hoor.

Het was voor de rest inderdaad niet echt wat je zegt goed, maar je moet altijd alles van de positieve kant bekijken. Want het glas is toevallig wel half vol en niet half leeg. Dus dat deed ik. 

Dat deed ik al het hele jaar, en daar kwam dus niet veel goeds van maar ik was tenminste wel het hele jaar blij met mijn volle glas.

(Even over half volle glazen, bij dit spreekwoord zie ik altijd een glas melk voor me. En dat is gek want eigenlijk kan er alles in dat glas zitten. Misschien is het wel limonade, of bier of koffie... Wat zien jullie voor je bij 'het glas is half vol'? Waarmee zit het glas half vol?).

Maar nu pakken we de draad weer op (dat komt uit een mythe over Theseus die een minotaurus moest verslaan in een labyrint en om de weg terug te kunnen vinden na het verslaan van het monster gaf zijn geliefde (de liefde was vanuit hem niet helemaal wederzijds maar dat doet er niet toe) hem een klos rode draad mee. Zo kon hij de draad weer oppakken, of natuurlijk de draad kwijt zijn, maar het ging erom dat hij de rode draad kon volgen. LEUK HE?!), want het ging over dat gesprek. Er bleek namelijk ineens meer hoop dan verwacht en ik hoef blijkbaar slechts een 5,9 voor deze periode wiskunde halen om voldoende te staan voor wiskunde! Ik dacht echt dat ik daarop zou blijven zitten. 

Met meer dan 3 onvoldoendes voor periodes mag je namelijk niet over naar het volgende jaar, en ik sta aardrijkskunde onvoldoende (met een 5,4 godverdomme), scheikunde en natuurkunde. Dus ik kan me geen onvoldoendes meer permitteren.

Ik duim heel erg hard voor mezelf, ik bid tot God en doe mijn uiterste best om door te gaan naar de 5e! Lieve Goden, sta mij bij!

Liefs Tess