Holy shit. Ik ben zo bang. Het is echt niet meer normaal.
Even om een beeld te schetsen; je bent in een huis aan het oppassen. In het huis is een badkamer, dat is niet raar, ik bedoel ieder huis heeft een badkamer. Maar je zit voor de tv, er ligt een hond aan je voeten maar die is heel erg lui en als er iets gebeurd slaapt hij waarschijnlijk door.
Naast je op het tafeltje liggen een zak naturel Lays ribbelchips en een pak boterkoek. Lief van de oppasouders.
Uit de babyfoon komen geluidjes van de verkouden baby.
Uit de badkamer komen allemaal geluiden. Je weet ook niet zeker of het uit de badkamer komt of dat het de buren zijn, maar het stelt je alles behalve gerust.
Misschien zit er iemand in de badkamer of misschien is het de wind. Is er wel een raam in de badkamer? Je weet het niet.
Je eet een beetje van je boterkoek maar de angst maakt je kotsmisselijk. Je durft ook niet naar de keuken om een mes te pakken want de keuken is naast de badkamer. De hond kijkt af en toe op en dat maakt het echt niet minder eng, het is dus blijkbaar geen geluid wat altijd klinkt.
Je schrikt als het beest opspringt een richting de badkamer loopt.
Je hart klopt ineens drie keer zo hard en dan hoor je dat de hond gewoon ging drinken. In de keuken.
Je doet moeite om niet van angst op de witte bank te kotsen, dat geeft zo'n zooi.
Ondertussen doe je een poging tot het schrijven van een blogpost maar je handen trillen zo dat iedere letter minimaal zes keer opnieuw moet.
De hond niest. Je hart slaat over. Je kan wel huilen zo graag wil je weg.
Heel langzaam zie je de tijd wegtikken. 20.18, dat betekend dat 22.30 nog heel verweg is. Aan de muur hangt een heel bijzonder kunstwerk van het bovenlichaam van een vrouw waarvan de in een bh gehulde borsten twee bakjes met dekseltjes zijn.
Je hoopt dat de tepels van de vrouw je af kunnen blijven leiden.
De tv staat aan. Leuk, het Chinees nieuw jaar. Waar het precies over gaat krijg je echter niet mee. Om de minuut zet je het geluid uit om te luisteren of de inbreker al weg is. Niet dat dat kan zonder dat het je zal ontgaan overigens, dan zou hij langs je moeten want er is slecht een uitweg vanuit de badkamer.
Het geluid is nog niet weg.
20.22 je probeert wanhopig afleiding te zoeken bij je vele WhatsApp contacten.
Dat werkt toch blijkbaar het best en dat is dan ook wat ik nu ga doen.
Ik ben zo bang zo reuze bang zo bang zo bang. Potverdomme kom me redden!
Liefs Tess
donderdag 30 januari 2014
Inbrekers
Holy shit. Ik ben zo bang. Het is echt niet meer normaal.
Even om een beeld te schetsen; je bent in een huis aan het oppassen. In het huis is een badkamer, dat is niet raar, ik bedoel ieder huis heeft een badkamer. Maar je zit voor de tv, er ligt een hond aan je voeten maar die is heel erg lui en als er iets gebeurd slaapt hij waarschijnlijk door.
Naast je op het tafeltje liggen een zak naturel Lays ribbelchips en een pak boterkoek. Lief van de oppasouders.
Uit de babyfoon komen geluidjes van de verkouden baby.
Uit de badkamer komen allemaal geluiden. Je weet ook niet zeker of het uit de badkamer komt of dat het de buren zijn, maar het stelt je alles behalve gerust.
Misschien zit er iemand in de badkamer of misschien is het de wind. Is er wel een raam in de badkamer? Je weet het niet.
Je eet een beetje van je boterkoek maar de angst maakt je kotsmisselijk. Je durft ook niet naar de keuken om een mes te pakken want de keuken is naast de badkamer. De hond kijkt af en toe op en dat maakt het echt niet minder eng, het is dus blijkbaar geen geluid wat altijd klinkt.
Je schrikt als het beest opspringt een richting de badkamer loopt.
Je hart klopt ineens drie keer zo hard en dan hoor je dat de hond gewoon ging drinken. In de keuken.
Je doet moeite om niet van angst op de witte bank te kotsen, dat geeft zo'n zooi.
Ondertussen doe je een poging tot het schrijven van een blogpost maar je handen trillen zo dat iedere letter minimaal zes keer opnieuw moet.
De hond niest. Je hart slaat over. Je kan wel huilen zo graag wil je weg.
Heel langzaam zie je de tijd wegtikken. 20.18, dat betekend dat 22.30 nog heel verweg is. Aan de muur hangt een heel bijzonder kunstwerk van het bovenlichaam van een vrouw waarvan de in een bh gehulde borsten twee bakjes met dekseltjes zijn.
Je hoopt dat de tepels van de vrouw je af kunnen blijven leiden.
De tv staat aan. Leuk, het Chinees nieuw jaar. Waar het precies over gaat krijg je echter niet mee. Om de minuut zet je het geluid uit om te luisteren of de inbreker al weg is. Niet dat dat kan zonder dat het je zal ontgaan overigens, dan zou hij langs je moeten want er is slecht een uitweg vanuit de badkamer.
Het geluid is nog niet weg.
20.22 je probeert wanhopig afleiding te zoeken bij je vele WhatsApp contacten.
Dat werkt toch blijkbaar het best en dat is dan ook wat ik nu ga doen.
Ik ben zo bang zo reuze bang zo bang zo bang. Potverdomme kom me redden!
Liefs Tess
Inbrekers
Holy shit. Ik ben zo bang. Het is echt niet meer normaal.
Even om een beeld te schetsen; je bent in een huis aan het oppassen. In het huis is een badkamer, dat is niet raar, ik bedoel ieder huis heeft een badkamer. Maar je zit voor de tv, er ligt een hond aan je voeten maar die is heel erg lui en als er iets gebeurd slaapt hij waarschijnlijk door.
Naast je op het tafeltje liggen een zak naturel Lays ribbelchips en een pak boterkoek. Lief van de oppasouders.
Uit de babyfoon komen geluidjes van de verkouden baby.
Uit de badkamer komen allemaal geluiden. Je weet ook niet zeker of het uit de badkamer komt of dat het de buren zijn, maar het stelt je alles behalve gerust.
Misschien zit er iemand in de badkamer of misschien is het de wind. Is er wel een raam in de badkamer? Je weet het niet.
Je eet een beetje van je boterkoek maar de angst maakt je kotsmisselijk. Je durft ook niet naar de keuken om een mes te pakken want de keuken is naast de badkamer. De hond kijkt af en toe op en dat maakt het echt niet minder eng, het is dus blijkbaar geen geluid wat altijd klinkt.
Je schrikt als het beest opspringt een richting de badkamer loopt.
Je hart klopt ineens drie keer zo hard en dan hoor je dat de hond gewoon ging drinken. In de keuken.
Je doet moeite om niet van angst op de witte bank te kotsen, dat geeft zo'n zooi.
Ondertussen doe je een poging tot het schrijven van een blogpost maar je handen trillen zo dat iedere letter minimaal zes keer opnieuw moet.
De hond niest. Je hart slaat over. Je kan wel huilen zo graag wil je weg.
Heel langzaam zie je de tijd wegtikken. 20.18, dat betekend dat 22.30 nog heel verweg is. Aan de muur hangt een heel bijzonder kunstwerk van het bovenlichaam van een vrouw waarvan de in een bh gehulde borsten twee bakjes met dekseltjes zijn.
Je hoopt dat de tepels van de vrouw je af kunnen blijven leiden.
De tv staat aan. Leuk, het Chinees nieuw jaar. Waar het precies over gaat krijg je echter niet mee. Om de minuut zet je het geluid uit om te luisteren of de inbreker al weg is. Niet dat dat kan zonder dat het je zal ontgaan overigens, dan zou hij langs je moeten want er is slecht een uitweg vanuit de badkamer.
Het geluid is nog niet weg.
20.22 je probeert wanhopig afleiding te zoeken bij je vele WhatsApp contacten.
Dat werkt toch blijkbaar het best en dat is dan ook wat ik nu ga doen.
Ik ben zo bang zo reuze bang zo bang zo bang. Potverdomme kom me redden!
Liefs Tess
zondag 26 januari 2014
Schijtkappers
Hoi, ik ben er weer. En ja, alweer met kritiek. Het zal ook eens niet.
Vandaag wil ik heel even al mijn frustraties uiten wat betreft kappers.
Er zijn namelijk een aantal dingen waar ik me mateloos aan irriteer en die me echt dwars zitten.
Een ervan is dat kappers blijkbaar allemaal dicht zijn op zondag. Wat is dat nou weer voor een schijtonzin?! (Haha, schijtonzin is een officieel woord).
Sorry hoor, maar ik woon niet voor niets in Den Haag. Kijk, in een dorp is het helemaal prima als 'kapper de gouden schaar' dicht is op zondag, maar hier in deze prachtige wereld stad, achter de duinen, 070, ADO, verwacht ik toch dat we op koopzondag ook gewoon naar de kapper kunnen. Wat een rotzin.
Vandaag wilde ik bijvoorbeeld mijn haar laten blonderen en knippen. Dat blonderen is trouwens helemaal tegen de zin van iedereen om me heen in. Want er is ongeveer niemand die zegt 'ja leuk Tess, blond!'. Maar toch wilde ik het laten doen, want hè ik ben niet voor niets zo verschrikkelijk rebels...
In ieder geval, vol goede moed vertrokken mijn broer en ik de stad in. Hij moest ook naar de kapper en we dachten 'gelukkig is het koopzondag kunnen we vandaag lekker naar de kapper! Hoera'. Er werd overigens al snel roet in het eten gegooid door alle kappers die hun geopend-bordje hadden omgedraaid (dat was een mooiere manier om te zeggen 'alle kappers waren dicht').
Uiteindelijk, na ruim een uur gelopen, gefietst, gezweet, gehuild, gebloed, ge... te hebben, kwamen we aan bij Kinki Kappers. Leuk, dachten we. Want kinki klinkt natuurlijk als muziek in de oren!
Toen we binnenstapte hielp een negerin met blauw kroeshaar ons. Dat beloofde nog meer goeds.
Maar toen...
Toen vroeg ik naar de prijs. Mies (dat is mijn broer) had nog kritiek op het feit dat ik 'hoe duur is het?' vroeg en niet 'hoeveel kost het?', want hij vond dat ik zo teveel negativiteit in mijn vraag liet doorschemeren. Daar had hij groot gelijk in en dus stelde ik de vraag nog een keer, alleen dan dus positiever.
De negerin met het blauwe haar vertelde ons de prijs voor knippen en blonderen en toen bleek dat de vraag 'hoe duur is het?' hier precies bijpaste.
Knippen en blonderen kost namelijk maar liefst 126 euro. Als je dat uitschrijft is dat dus honderdzesentwintig euro. Dat is een heleboel geld.
Ik bedoel, als je kleren koopt, of eten of een auto of weet ik het wat, dan krijg je iets. Bij de kapper krijg je niks. Ze halen alleen je haar eraf en meestal knippen ze er ook veel te veel haar af waardoor je een heus kappers-trauma oploopt.
Ik schrok me dood van de prijs die ik te horen kregen. Honderdzesentwintig euro. Toe maar.
Daar kan je wel honderdzesentwintig euroburgers van kopen bij mcDonalds.
Of vijfhonderdenvier snoepkettingen bij de Jamin (of snoephorloges, het is maar net wat je leuk vindt).
Maar misschien heb je meer interesse in een vel vol paardenstickers bij Euroland. Nou dan kan je voor die honderdzesentwintig euro heel gelukkig weggaan met ruim tweehonderdtweeënvijftig stickervellen. Ja. Daar heeft Kinki Kappers vast niet veel van terug.
Rotkappers.
Dus toen besloten Mies en ik toch maar dat de Turkse kapper om de hoek echt een veel leukere en betere en vooral goedkopere kapper is dan al die andere stomme kut kappers. En bij de Turkse kapper krijg ik ook nog eens altijd een lolly. Nou, dan heb je me echt gelukkig hoor!
Toen zochten Mies en ik troost in het kopen van kleren. Dat was wel heel fijn. Want kledingwinkels zijn wel altijd open op zondag. En er was ook nog eens ongeveer overal 'final sale', wat inhoudt dat shirts bijvoorbeeld 4 euro zijn en de jas die ik heb gekocht was van 49,99 naar 10 euro.
Sorry overigens voor het ontzettend lang niks posten.
Excuses moi.
Liefs Tess
Vandaag wil ik heel even al mijn frustraties uiten wat betreft kappers.
Er zijn namelijk een aantal dingen waar ik me mateloos aan irriteer en die me echt dwars zitten.
Een ervan is dat kappers blijkbaar allemaal dicht zijn op zondag. Wat is dat nou weer voor een schijtonzin?! (Haha, schijtonzin is een officieel woord).
Sorry hoor, maar ik woon niet voor niets in Den Haag. Kijk, in een dorp is het helemaal prima als 'kapper de gouden schaar' dicht is op zondag, maar hier in deze prachtige wereld stad, achter de duinen, 070, ADO, verwacht ik toch dat we op koopzondag ook gewoon naar de kapper kunnen. Wat een rotzin.
Vandaag wilde ik bijvoorbeeld mijn haar laten blonderen en knippen. Dat blonderen is trouwens helemaal tegen de zin van iedereen om me heen in. Want er is ongeveer niemand die zegt 'ja leuk Tess, blond!'. Maar toch wilde ik het laten doen, want hè ik ben niet voor niets zo verschrikkelijk rebels...
In ieder geval, vol goede moed vertrokken mijn broer en ik de stad in. Hij moest ook naar de kapper en we dachten 'gelukkig is het koopzondag kunnen we vandaag lekker naar de kapper! Hoera'. Er werd overigens al snel roet in het eten gegooid door alle kappers die hun geopend-bordje hadden omgedraaid (dat was een mooiere manier om te zeggen 'alle kappers waren dicht').
Uiteindelijk, na ruim een uur gelopen, gefietst, gezweet, gehuild, gebloed, ge... te hebben, kwamen we aan bij Kinki Kappers. Leuk, dachten we. Want kinki klinkt natuurlijk als muziek in de oren!
Toen we binnenstapte hielp een negerin met blauw kroeshaar ons. Dat beloofde nog meer goeds.
Maar toen...
Toen vroeg ik naar de prijs. Mies (dat is mijn broer) had nog kritiek op het feit dat ik 'hoe duur is het?' vroeg en niet 'hoeveel kost het?', want hij vond dat ik zo teveel negativiteit in mijn vraag liet doorschemeren. Daar had hij groot gelijk in en dus stelde ik de vraag nog een keer, alleen dan dus positiever.
De negerin met het blauwe haar vertelde ons de prijs voor knippen en blonderen en toen bleek dat de vraag 'hoe duur is het?' hier precies bijpaste.
Knippen en blonderen kost namelijk maar liefst 126 euro. Als je dat uitschrijft is dat dus honderdzesentwintig euro. Dat is een heleboel geld.
Ik bedoel, als je kleren koopt, of eten of een auto of weet ik het wat, dan krijg je iets. Bij de kapper krijg je niks. Ze halen alleen je haar eraf en meestal knippen ze er ook veel te veel haar af waardoor je een heus kappers-trauma oploopt.
Ik schrok me dood van de prijs die ik te horen kregen. Honderdzesentwintig euro. Toe maar.
Daar kan je wel honderdzesentwintig euroburgers van kopen bij mcDonalds.
Of vijfhonderdenvier snoepkettingen bij de Jamin (of snoephorloges, het is maar net wat je leuk vindt).
Maar misschien heb je meer interesse in een vel vol paardenstickers bij Euroland. Nou dan kan je voor die honderdzesentwintig euro heel gelukkig weggaan met ruim tweehonderdtweeënvijftig stickervellen. Ja. Daar heeft Kinki Kappers vast niet veel van terug.
Rotkappers.
Dus toen besloten Mies en ik toch maar dat de Turkse kapper om de hoek echt een veel leukere en betere en vooral goedkopere kapper is dan al die andere stomme kut kappers. En bij de Turkse kapper krijg ik ook nog eens altijd een lolly. Nou, dan heb je me echt gelukkig hoor!
Toen zochten Mies en ik troost in het kopen van kleren. Dat was wel heel fijn. Want kledingwinkels zijn wel altijd open op zondag. En er was ook nog eens ongeveer overal 'final sale', wat inhoudt dat shirts bijvoorbeeld 4 euro zijn en de jas die ik heb gekocht was van 49,99 naar 10 euro.
Sorry overigens voor het ontzettend lang niks posten.
Excuses moi.
Liefs Tess
donderdag 16 januari 2014
170114
Ik was heel gelukkig.
Eigenlijk ben ik nog steeds heel gelukkig, maar ik ben ook best een beetje boos en ook best een beetje verward.
Ik zal beginnen met het verwarrende.
Drie dagen geleden begon Justin namelijk ineens weer met me te praten. Dat er iemand met me begint te praten met wie ik al een tijdje niet heb gesproken is op zich natuurlijk niks raars, maar het was dat Justin het gesprek begon wat me verwarde.
Normaal gesproken moet ik bij hem het gesprek beginnen en dat had ik al een hele tijd niet meer gedaan. Ik bedoel hij is mijn ex dus hij verwacht waarschijnlijk niet dat ik nog met hem praat.
In mijn hoofd is dat anders, want ik vind dat je best nog vrienden kan zijn met je exen maar Justin stond daar anders in, ik weet het niet precies.
In ieder geval hij begon dus weer een gesprek en die avond zei hij weer een keer 'liefje' tegen me. We hadden ooit met elkaar afgesproken dat we nooit iemand liefje zouden noemen behalve elkaar. Daarom lag ik natuurlijk meteen weer half aan zijn voeten en ik vond het echt kut van mezelf want ik had wel honderd duizend keer tegen mezelf gezegd dat ik niet meer op hem terug zou vallen. Dat mislukte dus blijkbaar.
Toen vroeg gister of ik misschien weer een keer wilde afspreken en omdat ik hem af en toe best wel mis, zei ik 'ja ik wil wel weer een keer afspreken'.
Toevallig was hij die avond home alone en dus ging ik naar hem toe.
Het was heel gezellig en fijn en ik moest echt mijn best doen om niet weer iets voor hem te gaan voelen.
Dat moest ik van mezelf achter me laten. Hij had het uitgemaakt dus hij mocht best beseffen dat je iemand dan kwijt bent en dat het desbetreffende meisje dan niet zomaar ineens weer bij je terug is.
In de bus op weg naar huis moest ik echt alles even verwerken.
Ik snapte (en snap trouwens nog steeds niet) waarom hij uit het niets weer tegen me begon te praten. En ik snap al helemaal niet waarom hij ineens ook weer de hele tijd tegen me zegt dat ie me nog steeds een heel leuk meisje vindt.
Want hij was volgens mij best duidelijk toen hij het uitmaakte 'ik wil je liever ook niet meer zien, nooit meer' zo zei hij. Dus ik liet hem gewoon met rust maar toen kwam dit weer en nu is het een grote chaos in mijn hoofd en... Nou moeilijk moeilijk.
Dan komt het deel waarover ik boos ben.
Dit is wellicht niet zo heel slim om te delen via het internet maar aan de andere kant vind ik dat er een veel te grote taboe op seks ligt en dat het net zoiets is als de krant kopen. Nou natuurlijk niet helemaal, maar ik vind dat ik het best kan delen, ik bedoel, ik laat alle details achter wegen, maar het praten erover kan wel. Toch?
Mijn broer had het er met een aantal mensen over gehad dat ik seks had gehad met Daniel.
Blijkbaar kwam dat zelfs bij de 18-jarige als een grote shock. Nu is het inderdaad wel zo dat er op de Vrije School zelden iemand seks heeft, laat staan met iemand van school, maar hoe er op gereageerd werd was wat mij betreft wel een beetje overdreven.
Twee meisjes hadden het namelijk ineens in de feestcommissie gegooid. Ik was er niet bij dus ik weet niet wat er precies is gezegd, maar in ieder geval is het daarna de hele school rondgegaan.
Vandaag kwam er toen een meisje naar me toe dat zei 'hé, ben jij niet Tess. De Tess die met Daniel geneukt heeft?'. Toen was ik echt boos op haar. Zo ga je toch niet om met iemands seksleven?! Sorry hoor, maar dat doe je niet. Je stapt niet op iemand af om zo'n vraag te stellen. Ik ken dat hele kind niet, althans, ik wist haar naam maar daar stopte het dan ook wel weer.
En ik ben vast niet de enige die het raar vind dat iemand zoiets vraagt. Prima als een vriend of vriendin dit aan me vraagt, maar dat is zo ontzettend anders en dan is het misschien nog interesse, maar dit was zo duidelijk puur voor het verspreiden van roddels.
Voor Daniel was het overigens ook niet super dat ineens heel de school het wist. Als ik zijn verhalen mag geloven zijn er een heel aantal mensen naar hem toegegaan die ongeveer dit soort dingen zeiden 'wtf, ben je met Tess naar bed gegaan, waar was je mee bezig?'. Sorry, maar ik vind dat misschien nog wel raarder. Als je er naar vraagt is dat een ding, maar om dan ook nog de keuze van iemand zo af te kraken! Ik bedoel, wat voor domme mongool ben je dan? Laat iemand wat dat betreft gewoon in zijn of haar waarde, over iemands seksleven heb je daarin niks te zeggen, zeker niet als je 'zomaar een leerling' bent.
Daarom ben ik boos.
En verward.
Voor de rest zijn Andra en Thirza vandaag jarig. Gefeliciteerd<3
Liefs Tess
Eigenlijk ben ik nog steeds heel gelukkig, maar ik ben ook best een beetje boos en ook best een beetje verward.
Ik zal beginnen met het verwarrende.
Drie dagen geleden begon Justin namelijk ineens weer met me te praten. Dat er iemand met me begint te praten met wie ik al een tijdje niet heb gesproken is op zich natuurlijk niks raars, maar het was dat Justin het gesprek begon wat me verwarde.
Normaal gesproken moet ik bij hem het gesprek beginnen en dat had ik al een hele tijd niet meer gedaan. Ik bedoel hij is mijn ex dus hij verwacht waarschijnlijk niet dat ik nog met hem praat.
In mijn hoofd is dat anders, want ik vind dat je best nog vrienden kan zijn met je exen maar Justin stond daar anders in, ik weet het niet precies.
In ieder geval hij begon dus weer een gesprek en die avond zei hij weer een keer 'liefje' tegen me. We hadden ooit met elkaar afgesproken dat we nooit iemand liefje zouden noemen behalve elkaar. Daarom lag ik natuurlijk meteen weer half aan zijn voeten en ik vond het echt kut van mezelf want ik had wel honderd duizend keer tegen mezelf gezegd dat ik niet meer op hem terug zou vallen. Dat mislukte dus blijkbaar.
Toen vroeg gister of ik misschien weer een keer wilde afspreken en omdat ik hem af en toe best wel mis, zei ik 'ja ik wil wel weer een keer afspreken'.
Toevallig was hij die avond home alone en dus ging ik naar hem toe.
Het was heel gezellig en fijn en ik moest echt mijn best doen om niet weer iets voor hem te gaan voelen.
Dat moest ik van mezelf achter me laten. Hij had het uitgemaakt dus hij mocht best beseffen dat je iemand dan kwijt bent en dat het desbetreffende meisje dan niet zomaar ineens weer bij je terug is.
In de bus op weg naar huis moest ik echt alles even verwerken.
Ik snapte (en snap trouwens nog steeds niet) waarom hij uit het niets weer tegen me begon te praten. En ik snap al helemaal niet waarom hij ineens ook weer de hele tijd tegen me zegt dat ie me nog steeds een heel leuk meisje vindt.
Want hij was volgens mij best duidelijk toen hij het uitmaakte 'ik wil je liever ook niet meer zien, nooit meer' zo zei hij. Dus ik liet hem gewoon met rust maar toen kwam dit weer en nu is het een grote chaos in mijn hoofd en... Nou moeilijk moeilijk.
Dan komt het deel waarover ik boos ben.
Dit is wellicht niet zo heel slim om te delen via het internet maar aan de andere kant vind ik dat er een veel te grote taboe op seks ligt en dat het net zoiets is als de krant kopen. Nou natuurlijk niet helemaal, maar ik vind dat ik het best kan delen, ik bedoel, ik laat alle details achter wegen, maar het praten erover kan wel. Toch?
Mijn broer had het er met een aantal mensen over gehad dat ik seks had gehad met Daniel.
Blijkbaar kwam dat zelfs bij de 18-jarige als een grote shock. Nu is het inderdaad wel zo dat er op de Vrije School zelden iemand seks heeft, laat staan met iemand van school, maar hoe er op gereageerd werd was wat mij betreft wel een beetje overdreven.
Twee meisjes hadden het namelijk ineens in de feestcommissie gegooid. Ik was er niet bij dus ik weet niet wat er precies is gezegd, maar in ieder geval is het daarna de hele school rondgegaan.
Vandaag kwam er toen een meisje naar me toe dat zei 'hé, ben jij niet Tess. De Tess die met Daniel geneukt heeft?'. Toen was ik echt boos op haar. Zo ga je toch niet om met iemands seksleven?! Sorry hoor, maar dat doe je niet. Je stapt niet op iemand af om zo'n vraag te stellen. Ik ken dat hele kind niet, althans, ik wist haar naam maar daar stopte het dan ook wel weer.
En ik ben vast niet de enige die het raar vind dat iemand zoiets vraagt. Prima als een vriend of vriendin dit aan me vraagt, maar dat is zo ontzettend anders en dan is het misschien nog interesse, maar dit was zo duidelijk puur voor het verspreiden van roddels.
Voor Daniel was het overigens ook niet super dat ineens heel de school het wist. Als ik zijn verhalen mag geloven zijn er een heel aantal mensen naar hem toegegaan die ongeveer dit soort dingen zeiden 'wtf, ben je met Tess naar bed gegaan, waar was je mee bezig?'. Sorry, maar ik vind dat misschien nog wel raarder. Als je er naar vraagt is dat een ding, maar om dan ook nog de keuze van iemand zo af te kraken! Ik bedoel, wat voor domme mongool ben je dan? Laat iemand wat dat betreft gewoon in zijn of haar waarde, over iemands seksleven heb je daarin niks te zeggen, zeker niet als je 'zomaar een leerling' bent.
Daarom ben ik boos.
En verward.
Voor de rest zijn Andra en Thirza vandaag jarig. Gefeliciteerd<3
Liefs Tess
dinsdag 14 januari 2014
(UITROEPTEKEN)
Ja. Allereerst: ik ben heel erg blij en gelukkig.
Ik zal vertellen waarom.
Een tijdje geleden (lees; vlak na de herfstvakantie), hadden we ons eerste examen. Het was een examen Engels en we moesten een brief schrijven aan onze vriend John. Ja heel gek, John woonde eerst in Nederland maar hij verhuisde, en plots sprak John alleen nog maar Engels! Raar he?
In ieder geval, we moesten dus een brief schrijven aan onze lieve John en je moest er een aantal onderwerpen in verwerken.
Je kon voor allemaal verschillende dingen punten behalen en zo ook voor creativiteit (dus of je brief leuk is om te lezen). Nou, ze hebben me daar denk ik mee gemazzeld ofzo want ik had een 9.2!
Een 9.2!
Een fucking 9.2!
Kan je dat geloven?
Nou ik niet.
Ik heb gehuild van geluk. Ik dacht dat ik een 6 zou halen...
Maar dat was niet het enige wat mij heel erg blij en gelukkig maakt want school heeft iets heel leuks bedacht.
Voor de herfstvakantie waren er vergaderingen van alle leraren, die hebben toen heerlijk zitten roddelen over alle leerlingen en dus ook over mij.
Ik was er niet bij en dus konden ze alles over me zeggen wat ze wilden. Toen besloten ze me VMBO-niveau te geven (ja, gekke Vrije Schoolse dingen dat dat nu wordt vastgelegd).
Zoals te begrijpen was ik niet echt blij met VMBO advies. Snel ging ik op zoek naar MBO opleidingen want ik dacht dat ik een niet meer te redden geval was.
Ik schreef me in voor een aantal opleidingen.
Wacht, heb ik dit niet al een keer verteld?
In ieder geval, ineens bleek ik nu geen VMBO niveau meer te hebben!
'Huh, Tess, meen je dat nou?!'.
Ja ik meen het en God mag weten hoe ik dat heb gedaan, ik weet het namelijk zelf ook niet! Blij ben ik er natuurlijk wel mee, dat betekend dan toch dat ik blijkbaar iets goed doe!
Zie je ook hoe ik ineens allemaal uitroeptekens gebruik? Dat doe ik normaal gesproken bijna nooit. Ik bedoel, het zijn allemaal dingen die ik in het echt ook niet zou roepen...
Sowieso ben ik een beetje voorzichtig met uitroeptekens want in de brugklas kregen we een boekje van de Nederlandse taal en daar stond het volgende in:
'Gebruik niet te veel uitroeptekens, hiermee ontneem je de kracht van het uitroepteken. En gebruik, om dezelfde rede, ook nooit meerde uitroeptekens achter elkaar!'.
Dus nu ben ik bang dat ik de kracht van het uitroepteken ontneem. Zou toch sneu zijn voor het uitroepteken.
Mijn nieuwe werk is overigens ook super tof! (UITROEPTEKEN)
Ik werk met allemaal leuke, lieve mensen en het is gewoon... Fijn! (UITROEPTEKEN)
Ja, meer heb ik ook eigenlijk echt niet te zeggen over mijn fijne leven.
Ik ben blij en gelukkig en jullie mogen ook best een stukje van mijn blij en gelukkig als jullie dat willen want het past toch niet meer in mijn lichaam! (UITROEPTEKEN)
Liefs Tess
Ik zal vertellen waarom.
Een tijdje geleden (lees; vlak na de herfstvakantie), hadden we ons eerste examen. Het was een examen Engels en we moesten een brief schrijven aan onze vriend John. Ja heel gek, John woonde eerst in Nederland maar hij verhuisde, en plots sprak John alleen nog maar Engels! Raar he?
In ieder geval, we moesten dus een brief schrijven aan onze lieve John en je moest er een aantal onderwerpen in verwerken.
Je kon voor allemaal verschillende dingen punten behalen en zo ook voor creativiteit (dus of je brief leuk is om te lezen). Nou, ze hebben me daar denk ik mee gemazzeld ofzo want ik had een 9.2!
Een 9.2!
Een fucking 9.2!
Kan je dat geloven?
Nou ik niet.
Ik heb gehuild van geluk. Ik dacht dat ik een 6 zou halen...
Maar dat was niet het enige wat mij heel erg blij en gelukkig maakt want school heeft iets heel leuks bedacht.
Voor de herfstvakantie waren er vergaderingen van alle leraren, die hebben toen heerlijk zitten roddelen over alle leerlingen en dus ook over mij.
Ik was er niet bij en dus konden ze alles over me zeggen wat ze wilden. Toen besloten ze me VMBO-niveau te geven (ja, gekke Vrije Schoolse dingen dat dat nu wordt vastgelegd).
Zoals te begrijpen was ik niet echt blij met VMBO advies. Snel ging ik op zoek naar MBO opleidingen want ik dacht dat ik een niet meer te redden geval was.
Ik schreef me in voor een aantal opleidingen.
Wacht, heb ik dit niet al een keer verteld?
In ieder geval, ineens bleek ik nu geen VMBO niveau meer te hebben!
'Huh, Tess, meen je dat nou?!'.
Ja ik meen het en God mag weten hoe ik dat heb gedaan, ik weet het namelijk zelf ook niet! Blij ben ik er natuurlijk wel mee, dat betekend dan toch dat ik blijkbaar iets goed doe!
Zie je ook hoe ik ineens allemaal uitroeptekens gebruik? Dat doe ik normaal gesproken bijna nooit. Ik bedoel, het zijn allemaal dingen die ik in het echt ook niet zou roepen...
Sowieso ben ik een beetje voorzichtig met uitroeptekens want in de brugklas kregen we een boekje van de Nederlandse taal en daar stond het volgende in:
'Gebruik niet te veel uitroeptekens, hiermee ontneem je de kracht van het uitroepteken. En gebruik, om dezelfde rede, ook nooit meerde uitroeptekens achter elkaar!'.
Dus nu ben ik bang dat ik de kracht van het uitroepteken ontneem. Zou toch sneu zijn voor het uitroepteken.
Mijn nieuwe werk is overigens ook super tof! (UITROEPTEKEN)
Ik werk met allemaal leuke, lieve mensen en het is gewoon... Fijn! (UITROEPTEKEN)
Ja, meer heb ik ook eigenlijk echt niet te zeggen over mijn fijne leven.
Ik ben blij en gelukkig en jullie mogen ook best een stukje van mijn blij en gelukkig als jullie dat willen want het past toch niet meer in mijn lichaam! (UITROEPTEKEN)
Liefs Tess
donderdag 9 januari 2014
Ofzo enzo
Jeetje zeg. Geschiedenis is best wel saai.
Dat neemt overigens niet weg dat ik er heel goed in ben hoor. Nou, ik ben niet echt een super talent ofzo, maar ik haalde laatst wel een 9,8 (ja ik wil niet opscheppen hoor). Ik heb ook wel eens een 3 gehaald, maar dat was voor een tussen proefwerk, dus dat telt niet.
De rest van de proefwerken (ook die 9,8) zijn met elkaar het examen. Dat is niet erg, want dat betekend dat ik nu gemiddeld een 8 heb voor mijn examen geschiedenis. Geen problemen mee.
Eerst was ik echt bar slecht in school trouwens. Ik kon echt niks. Althans diep van binnen kon ik het natuurlijk wel, maar ik leerde nergens voor en dat leverde een heel aantal onvoldoendes op.
Toen begon ik dit jaar toch maar eens een keer te leren.
Ik dacht 'goh, leuk zo'n examenjaar, misschien moet ik toch maar een keer iets gaan doen', en toen ging ik van een 'ik doe geen flikker houding' naar 'kijk mij shinen met mijn goede cijfers ik leer als de pokken tyfus tering'. Als je als de pokken tyfus tering leert, dan leer je best hard.
Misschien leer ik eigenlijk helemaal niet super hard, maar ik doe wel enorm mijn best en iedere woensdag leer ik samen met mijn oma en iedere vrijdag leer ik met m'n mama.
En dat is te zien aan mijn cijfers.
Goede cijfers zijn een van de beste dingen die je kunnen overkomen. Echt hoor. Ik had een keer een 8 en ik zat ineens helemaal in die vibe en ik vond school leuk enzo (leuk is een groot woord, maar ik kon het plezier er nog wel van inzien zeg maar).
Het valt me nu pas op dat er een aantal woorden zijn die ik echt heel vaak gebruik.
Sowieso hoort 'heel' in dat rijtje. Mijn scheikunde leraar zei het ook al tegen me 'Tess, je praat zo zwart-wit', daarmee wilde hij zeggen dat ik alles altijd alleen maar heel leuk of heel stom vind. Is niet waar, ik vind soms dingen ook wel extra stom of extra leuk.
Ook hoort 'echt' in het rijtje vaak genoemde woorden. Echt hoor, het woord 'echt' gebruik ik minimaal drie keer per alinea. Ik weet niet precies wat dat is, maar ik denk dat ik gewoon echt heel veel van 'echt' hou. Het zet mijn woorden ook niet eens kracht bij ofzo, maar het maakt wel duidelijk dat ik niet zomaar dingen zeg die niet waar zijn!
Daarna komen ook 'ofzo' en 'enzo' vaak voor. Ik weet denk ik niet zo vaak wat ik precies wil zeggen ofzo. Echt hoor. Ik ben gewoon echt heel onduidelijk, dan is mijn hoofd een grote chaos en weet ik niet meer wat ik wil zeggen enzo.
En dan heb je natuurlijk nog 'in ieder geval'... In eerste instantie schrijf ik altijd een heel verhaal over weet ik veel wat, en dan kom ik tot het moraal van het verhaal en besef ik me dat ik er echt heel erg om heen heb zitten lullen (dit keer ging het echt heel erg trouwens niet expres...).
Als laatst op het lijstje komen 'trouwens' en 'overigens', ik wil blijkbaar toch graag nog iets toevoegen aan wat ik gezegd heb. Dan kom ik later nog op iets waarvan in denk 'wow shit, dat moet ik echt nog zeggen want dat is super belangrijk!'.
Ja dat was het wel weer. Doei.
Oja, nu moet ik natuurlijk nog even zeggen hoe mijn dag was.
Vandaag was leuk.
Liefs Tess
Dat neemt overigens niet weg dat ik er heel goed in ben hoor. Nou, ik ben niet echt een super talent ofzo, maar ik haalde laatst wel een 9,8 (ja ik wil niet opscheppen hoor). Ik heb ook wel eens een 3 gehaald, maar dat was voor een tussen proefwerk, dus dat telt niet.
De rest van de proefwerken (ook die 9,8) zijn met elkaar het examen. Dat is niet erg, want dat betekend dat ik nu gemiddeld een 8 heb voor mijn examen geschiedenis. Geen problemen mee.
Eerst was ik echt bar slecht in school trouwens. Ik kon echt niks. Althans diep van binnen kon ik het natuurlijk wel, maar ik leerde nergens voor en dat leverde een heel aantal onvoldoendes op.
Toen begon ik dit jaar toch maar eens een keer te leren.
Ik dacht 'goh, leuk zo'n examenjaar, misschien moet ik toch maar een keer iets gaan doen', en toen ging ik van een 'ik doe geen flikker houding' naar 'kijk mij shinen met mijn goede cijfers ik leer als de pokken tyfus tering'. Als je als de pokken tyfus tering leert, dan leer je best hard.
Misschien leer ik eigenlijk helemaal niet super hard, maar ik doe wel enorm mijn best en iedere woensdag leer ik samen met mijn oma en iedere vrijdag leer ik met m'n mama.
En dat is te zien aan mijn cijfers.
Goede cijfers zijn een van de beste dingen die je kunnen overkomen. Echt hoor. Ik had een keer een 8 en ik zat ineens helemaal in die vibe en ik vond school leuk enzo (leuk is een groot woord, maar ik kon het plezier er nog wel van inzien zeg maar).
Het valt me nu pas op dat er een aantal woorden zijn die ik echt heel vaak gebruik.
Sowieso hoort 'heel' in dat rijtje. Mijn scheikunde leraar zei het ook al tegen me 'Tess, je praat zo zwart-wit', daarmee wilde hij zeggen dat ik alles altijd alleen maar heel leuk of heel stom vind. Is niet waar, ik vind soms dingen ook wel extra stom of extra leuk.
Ook hoort 'echt' in het rijtje vaak genoemde woorden. Echt hoor, het woord 'echt' gebruik ik minimaal drie keer per alinea. Ik weet niet precies wat dat is, maar ik denk dat ik gewoon echt heel veel van 'echt' hou. Het zet mijn woorden ook niet eens kracht bij ofzo, maar het maakt wel duidelijk dat ik niet zomaar dingen zeg die niet waar zijn!
Daarna komen ook 'ofzo' en 'enzo' vaak voor. Ik weet denk ik niet zo vaak wat ik precies wil zeggen ofzo. Echt hoor. Ik ben gewoon echt heel onduidelijk, dan is mijn hoofd een grote chaos en weet ik niet meer wat ik wil zeggen enzo.
En dan heb je natuurlijk nog 'in ieder geval'... In eerste instantie schrijf ik altijd een heel verhaal over weet ik veel wat, en dan kom ik tot het moraal van het verhaal en besef ik me dat ik er echt heel erg om heen heb zitten lullen (dit keer ging het echt heel erg trouwens niet expres...).
Als laatst op het lijstje komen 'trouwens' en 'overigens', ik wil blijkbaar toch graag nog iets toevoegen aan wat ik gezegd heb. Dan kom ik later nog op iets waarvan in denk 'wow shit, dat moet ik echt nog zeggen want dat is super belangrijk!'.
Ja dat was het wel weer. Doei.
Oja, nu moet ik natuurlijk nog even zeggen hoe mijn dag was.
Vandaag was leuk.
Liefs Tess
woensdag 8 januari 2014
Pillen slikken
Ik ben vandaag naar de dokter geweest.
Ik had verwacht dat het vet gênant zou worden en dat ik het ongemakkelijkste gesprek uit mijn leven zou moeten voeren, maar het viel me alles mee. Echt waar.
Ik weet niet precies waarom ik had verwacht dat ik het gênant zou vinden, ik bedoel, zo'n dokter bespreekt dingen sowieso maandelijks dan wel niet wekelijks. Het is net als met condooms kopen.
Ik was laatst met Wieger in de stad om schoenen te kopen en toen streken we even neer in de van Haren (waar we overigens geen schoenen gingen kopen maar we wilden zitten en dus besloten we in een goedkope winkel te gaan zitten want daar is het niet erg als je weg wordt gestuurd, wat Noa en mij een keer is overkomen in de Xenos. Haha...).
In ieder geval, we zaten op de eerste verdieping van de van Haren en vanaf daar kan je precies de Etos inkijken.
Op een gegeven moment zagen we twee jongens bij de condooms en het glijmiddel staan en ze gedroegen zich zo verschrikkelijk verdacht. Ik zag het meteen (ik heb daar echt ogen voor, diep in mij schuilt een bewaker, ik weet het zeker). Dus we bleven even kijken en inderdaad, na een tijdje liet de ene jongen 'heel ongemerkt' een familiepak condooms in zijn achterzak glijden (ik zeg expres familiepak, wat het natuurlijk niet was, maar het creëert wel een perfect beeld van hoe groot het doosje was, en dat het dus heel erg opviel. Ineens had hij een hele vierkante bil. Goh wat gek).
Wieger en ik lachten ons natuurlijk dood en we besloten achter de jongens aan te gaan. Toen ze de winkel uitkwamen ging Wieger naast de jongens lopen en hij zei 'zo jongens, dus jullie hebben condooms gejat?'. Ik heb denk ik nog nooit iemand zo snel zo rood zien worden.
Het bleek uiteindelijk dat hij zijn familiepak toch maar had omgeruild voor een pakje van drie. Hij stal ze omdat hij ze te duur vond. En gelijk heeft ie, 3,50 voor 3 condooms is best een hoop geld voor maar drie keer plezier.
Het waren wel hele aardige jongens.
Soms zitten condooms trouwens in je verzekering. Dan kan je een zak van 200 condooms bestellen op een site, en dat is dan gratis.
Ja ik weet ook niet precies hoe je 200 condooms gaat gebruiken, want als je zo vaak seks hebt, kan je misschien ook denken aan het slikken van de pil. Is stukken handiger.
Ik weet niet meer precies waar dit verhaal nou op aansluit, maar het was iets met die dokter.
Oja, condooms kopen.
Laats vroeg mijn moeder aan me 'zou jij condooms durven kopen?'.
Ik moest toen een beetje lachen, want ik kon me niet zo goed voorstellen wat je er niet aan zou durven. Toen zei ik iets wat eigenlijk heel stom klonk, achteraf gezien, namelijk 'ach, natuurlijk! Zo'n cassiere laat die dingen toch wel vaker door haar handen glijden!'. Zo bedoelde ik het natuurlijk niet, en natuurlijk bedoelde ik het ook wel zo.
Maar ja.
O, dat doktersgesprek.
Ik ging voor de pil en ik had verwacht dat ze met een waslijst van vragen over mijn seksleven zou komen. Het bleef echter bij de vraag of ik een vaste relatie had waarop ik hevig ja begon te knikken.
Tegelijkertijd vroeg ik me af wat ze bedoelde met een relatie. Mag je elkaar in een relatie zo vrij laten dat je ook met een ander sekst? En houdt een relatie voor haar ook in dat je ook niet met een ander tongt? Maar ik bleef toch maar vrolijk ja knikken. Wist ik veel, misschien zou ik de pil niet mee krijgen als ik niet per se echt een 'vaste relatie' heb...
Heb ik nou pas twee keer het woord seks laten vallen of heb ik dat verkeerd geteld?
Dat hoort er eigenlijk wel bij hè?
Seks seks seks seks seks seks seks seks seks seks seks seks seks.
Liefs Tess
dinsdag 7 januari 2014
Pokki42zokki32
Gister had ik echt zin in de periode Nederlands die we zouden hebben.
(Even in het kort voor iedereen die bij het woord periode helemaal dichtslaat omdat hij of zij niet cool genoeg is om een Vrije School leerling te zijn; een periode houdt in dat je drie weken lang elke eerste twee uur van de dag hetzelfde vak hebt. Dat kunnen eigenlijk alle vakken zijn, in dit geval dus Nederlands).
Vandaag dacht ik heel anders over de periode.
Ik was echt heel enthousiast hoor! Ik dacht 'wow Nederlands, eindelijk na het fucking hele jaar alleen maar periodes van exacte vakken die mijn schooltijd echt hebben verneukt!'. Ja, ik zag het helemaal zitten.
Nederlands betekend namelijk eigenlijk dat je niet zoveel hoeft te doen. Alles wordt voorgekauwd en alles wat je zelf moet doen is makkelijk. Dan moet je bijvoorbeeld een keer een verhaaltje opzoeken, of zoals vorig jaar een grap of anekdote in je schrift zetten (oja, je maakt in die periode zelf een schrift. Je werkt dus niet met boeken maar je maakt als het ware je eigen leerboek met eigen geschreven teksten en een shitload aan tekeningen).
Nou, ik dacht dus 'hoppa doe ik dit jaar weer even', maar toen bleek het ineens te gaan over poëzie.
Een periode poëzie betekend heel veel gedichten schrijven. En heel veel is echt heel veel. Dat is namelijk elke dag minstens een gedicht. Dat komt dan neer op minimaal 15 gedichten in drie weken. En ik weet niet of jij een echt dichttalent bent (wow ik sprak je aan!), maar ik kan echt niet dichten en dat is te merken.
Gelukkig heeft de betreffende lerares (Rietveld, Rietvelt, Rietveldt) gezegd dat poëzie poëzie is wanneer de schrijver het poëzie noemt.
Dus ik noem alles poëzie.
De gedichten die ik tot nu toe heb geschreven zijn super zweverig en ze rijmen niet enzo, maar ja, ik heb gezegd dat het poëzie is.
En als de schrijver zegt dat het poëzie is...
Precies, dan is het poëzie.
Ik vond het vroeger overigens echt heel jammer dat ik nooit een poëziealbum had. Ik had dat gezien in Zaai en ik vond het echt heel cool.
Sowieso vond ik Zaai heel leuk. Ik heb jaren lang vloeiend HokkiTokkiTaal gesproken, dat was een geheimtaal die ze hadden bedacht en ik schreef er ook regelmatig strafwerk in.
Dat zag er dan ongeveer zo uit:
3kokki mokki1gokki nokki32tokki dokki44rokki dokki2 lokki2sokki pokkirokki1tokki2nokki. Hokki2tokki sokkitokki44rokkitokki dokki2 lokki2rokki11rokki 2nokki 3kokki kokki1nokki dokki2 lokki2sokkisokkitokki4fokki zokki4 nokki32tokki gokki42dokki 4pokkinokki2mokki2nokki.
Het was veel meer werk dan als ik het gewoon op zou schrijven, maar ik was altijd vet opstandig en ik vond ook altijd dat ik gelijk had (wat ik ook eigenlijk altijd had) en ik wilde dan niet zomaar hoppa toegeven aan de leraar.
En dan schreef ik dus in HokkiTokkiTaal. Dat leverde wel hele grappige blikken op van leraren. Ze wilde er eerst dan heel boos om worden, maar blijkbaar vonden ze het ergens ook wel grappig en dan moesten ze lachen en vonden ze het wel oké dat ik het zo had gedaan.
Ik kreeg eigenlijk best vaak straf op de basisschool. Laten we het niet hebben over de middelbare, want dat was al helemaal dramatisch (bij dramatisch mag je denken aan ongeveer elke week strafwerk en ruim 2 keer per week uit de les gezet worden). Maar het begon dus al op de basisschool.
Vaak wilde ik de juf of meester geen gelijk geven zoals bijvoorbeeld in het volgende geval;
Er was een juf, juf Annette, en zij zei dat ik mijn excuses aan moest bieden aan een meisje dat ik gepest zou hebben. Ik zou haar hebben uitgescholden en weet ik het wat allemaal, maar ja, ik wist natuurlijk best dat ik dat niet had gedaan. Annette had echter de pik op me, dat zeg ik heel vaak en in heel veel gevallen is het ook zo, soms niet, maar Annette haatte me denk ik oprecht. Altijd wist ze iets te vinden waardoor ze op me kon zitten fitten, er was altijd wel iets wat ik fout had gedaan en altijd bedacht ze een 'passende straf'.
Rot op met je passende straf.
In ieder geval, ik moest dus mijn excuses aanbieden maar ik had niks gedaan en ik had zeker weten gelijk en Annette niet en toen was mijn passende straf dat ik op de gang moest zitten en zodra ik mijn excuses zou hebben aangeboden, zou ik van de gang af mogen.
Ze gaf me een blaadje mee waarop ik strafzinnen moest schrijven. Dat deed ik in HokkiTokkiTaal.
Ik moest schrijven zolang als ik op de gang zat.
Het blaadje ruilde ik in voor een schriftje dat uiteindelijk halfvol kwam.
Ik zat de hele dag op de gang.
Theoretisch gezien zou ik er nog steeds moeten zitten.
Stomme Annette.
Stom kind dat mij de schuld gaf.
Stom stom stom.
Kijk veel enters en het lijkt meteen op een gedicht (ik vind het poëzie dus het is poëzie, even dat jullie het weten).
Nu is het wel weer genoeg voor deze dag en ik wil heel graag een nieuw spijkerjasje.
Mijn vorige spijkerjasje kocht ik in juni en hij kostte maar twee euro. Dat is natuurlijk heel goedkoop en het was echt het perfecte jasje. Hij was zo mooi gebleekt en prachtig mooi!
Maar nu is ie stuk.
En ik ben er echt verdrietig van.
God, geef mij een nieuw spijkerjasje van twee euro.
Liefs Tess
(Even in het kort voor iedereen die bij het woord periode helemaal dichtslaat omdat hij of zij niet cool genoeg is om een Vrije School leerling te zijn; een periode houdt in dat je drie weken lang elke eerste twee uur van de dag hetzelfde vak hebt. Dat kunnen eigenlijk alle vakken zijn, in dit geval dus Nederlands).
Vandaag dacht ik heel anders over de periode.
Ik was echt heel enthousiast hoor! Ik dacht 'wow Nederlands, eindelijk na het fucking hele jaar alleen maar periodes van exacte vakken die mijn schooltijd echt hebben verneukt!'. Ja, ik zag het helemaal zitten.
Nederlands betekend namelijk eigenlijk dat je niet zoveel hoeft te doen. Alles wordt voorgekauwd en alles wat je zelf moet doen is makkelijk. Dan moet je bijvoorbeeld een keer een verhaaltje opzoeken, of zoals vorig jaar een grap of anekdote in je schrift zetten (oja, je maakt in die periode zelf een schrift. Je werkt dus niet met boeken maar je maakt als het ware je eigen leerboek met eigen geschreven teksten en een shitload aan tekeningen).
Nou, ik dacht dus 'hoppa doe ik dit jaar weer even', maar toen bleek het ineens te gaan over poëzie.
Een periode poëzie betekend heel veel gedichten schrijven. En heel veel is echt heel veel. Dat is namelijk elke dag minstens een gedicht. Dat komt dan neer op minimaal 15 gedichten in drie weken. En ik weet niet of jij een echt dichttalent bent (wow ik sprak je aan!), maar ik kan echt niet dichten en dat is te merken.
Gelukkig heeft de betreffende lerares (Rietveld, Rietvelt, Rietveldt) gezegd dat poëzie poëzie is wanneer de schrijver het poëzie noemt.
Dus ik noem alles poëzie.
De gedichten die ik tot nu toe heb geschreven zijn super zweverig en ze rijmen niet enzo, maar ja, ik heb gezegd dat het poëzie is.
En als de schrijver zegt dat het poëzie is...
Precies, dan is het poëzie.
Ik vond het vroeger overigens echt heel jammer dat ik nooit een poëziealbum had. Ik had dat gezien in Zaai en ik vond het echt heel cool.
Sowieso vond ik Zaai heel leuk. Ik heb jaren lang vloeiend HokkiTokkiTaal gesproken, dat was een geheimtaal die ze hadden bedacht en ik schreef er ook regelmatig strafwerk in.
Dat zag er dan ongeveer zo uit:
3kokki mokki1gokki nokki32tokki dokki44rokki dokki2 lokki2sokki pokkirokki1tokki2nokki. Hokki2tokki sokkitokki44rokkitokki dokki2 lokki2rokki11rokki 2nokki 3kokki kokki1nokki dokki2 lokki2sokkisokkitokki4fokki zokki4 nokki32tokki gokki42dokki 4pokkinokki2mokki2nokki.
Het was veel meer werk dan als ik het gewoon op zou schrijven, maar ik was altijd vet opstandig en ik vond ook altijd dat ik gelijk had (wat ik ook eigenlijk altijd had) en ik wilde dan niet zomaar hoppa toegeven aan de leraar.
En dan schreef ik dus in HokkiTokkiTaal. Dat leverde wel hele grappige blikken op van leraren. Ze wilde er eerst dan heel boos om worden, maar blijkbaar vonden ze het ergens ook wel grappig en dan moesten ze lachen en vonden ze het wel oké dat ik het zo had gedaan.
Ik kreeg eigenlijk best vaak straf op de basisschool. Laten we het niet hebben over de middelbare, want dat was al helemaal dramatisch (bij dramatisch mag je denken aan ongeveer elke week strafwerk en ruim 2 keer per week uit de les gezet worden). Maar het begon dus al op de basisschool.
Vaak wilde ik de juf of meester geen gelijk geven zoals bijvoorbeeld in het volgende geval;
Er was een juf, juf Annette, en zij zei dat ik mijn excuses aan moest bieden aan een meisje dat ik gepest zou hebben. Ik zou haar hebben uitgescholden en weet ik het wat allemaal, maar ja, ik wist natuurlijk best dat ik dat niet had gedaan. Annette had echter de pik op me, dat zeg ik heel vaak en in heel veel gevallen is het ook zo, soms niet, maar Annette haatte me denk ik oprecht. Altijd wist ze iets te vinden waardoor ze op me kon zitten fitten, er was altijd wel iets wat ik fout had gedaan en altijd bedacht ze een 'passende straf'.
Rot op met je passende straf.
In ieder geval, ik moest dus mijn excuses aanbieden maar ik had niks gedaan en ik had zeker weten gelijk en Annette niet en toen was mijn passende straf dat ik op de gang moest zitten en zodra ik mijn excuses zou hebben aangeboden, zou ik van de gang af mogen.
Ze gaf me een blaadje mee waarop ik strafzinnen moest schrijven. Dat deed ik in HokkiTokkiTaal.
Ik moest schrijven zolang als ik op de gang zat.
Het blaadje ruilde ik in voor een schriftje dat uiteindelijk halfvol kwam.
Ik zat de hele dag op de gang.
Theoretisch gezien zou ik er nog steeds moeten zitten.
Stomme Annette.
Stom kind dat mij de schuld gaf.
Stom stom stom.
Kijk veel enters en het lijkt meteen op een gedicht (ik vind het poëzie dus het is poëzie, even dat jullie het weten).
Nu is het wel weer genoeg voor deze dag en ik wil heel graag een nieuw spijkerjasje.
Mijn vorige spijkerjasje kocht ik in juni en hij kostte maar twee euro. Dat is natuurlijk heel goedkoop en het was echt het perfecte jasje. Hij was zo mooi gebleekt en prachtig mooi!
Maar nu is ie stuk.
En ik ben er echt verdrietig van.
God, geef mij een nieuw spijkerjasje van twee euro.
Liefs Tess
zaterdag 4 januari 2014
Dit hoef je niet te lezen
Vandaag is alweer een leuke dag. Gister was ook leuk. Eergisteren ook. En de dag daarvoor weet ik niet zeker, maar dat was vast ook een leuke dag.
Wat vandaag zo'n leuke dag maakt? Geen idee.
Ik heb echt geen idee. Ik doe niet per se super coole dingen zoals skydiven ofzo, en ik ben ook niet wezen duiken op Sint-Maarten (waar ik vannacht overigens wel over heb gedroomd...) en ik liep ook niet mee in een Braziliaanse carnavalsoptocht. Maar het was toch leuk.
Misschien kwam het door Eddy. Ja Eddy met dat reuzenrad. Want vandaag was ik in de stad met Yanou (da's mijn nichtje), en toen belde ineens mijn oma 'hoi, willen jullie in het reuzenrad ik heb vier kaartjes en jullie zijn in de stad toch?'.
Toen mijn nichtje had opgehangen en aan me vertelde wat mijn oma had gezegd, barstte ik echt in lachen uit. Ik vond het zo grappig en ik had geen idee waarom, maar ik kon echt niet stoppen met lachen en toen moesten we weer naar Eddy. En naar Patrick, want dat is de andere jongen die daar werkt.
Nou het was weer heel leuk en met vier kaartjes zijn we zeker wel vaker geweest dan vier keer en uiteindelijk hebben ze me ook nog extra muntjes meegegeven zodat ik vanavond terug kan komen.
Kan je nagaan hoe leuk ik ben, dat ze willen dat ik terug kom!
Hier komt trouwens ook weer overduidelijk met aandachtsgeile karakter in terug.
Ik vind dat niet zo vervelend om van mezelf toe te geven, ik weet best dat ik aandachtsgeil als de pest ben. En ik vraag niet om aandacht, het is niet een soort verslaving ofzo (dat was heel raar. Er kwam een vrouw naar Noa en mij toe in de stad en ze begon helemaal een zielig verhaal over dat ze reuma had en op straat had geslapen en of we toevallig vijf euro voor haar hadden. Ze begon heel lief met 'een kleine bijdragen', maar het werd steeds iets meer en op een gegeven moment werd ik er bijna boos over. Ik had echt een beetje zoiets van 'vraag dan gewoon meteen de prijs die je gaat betalen voor de heroïne waarmee je jezelf straks kapot gaat spuiten'. Ze kreeg uiteindelijk ook geen geld van ons. Ze kreeg wel een sigaret). Maar ik houd wel van aandacht. Althans in bepaalde mate dan.
Iemand zoals Eddy of Patrick kan ik nog wel hebben. Prima dat ze zeggen dat ik lekker ben (heeelemaal mee eens) en dat ik dan ook nog extra vaak in het reuzenrad mag is leuk. Maar er zijn echt ook wel mensen die van mij hun mond dicht mogen houden. Om even een beeld te geven van het type wiens aandacht ik echt niet hoef;
Shit hoe ga ik dit goed uitleggen?
Zo iemand die dan van die kus geluiden gaat maken als ie naast je loopt en naar je knipoogt en... Ik weet echt niet hoe ik dit duidelijk moet maken en ik wilde eigenlijk iets racistisch zeggen nu. Nee, dat wilde ik niet, maar ik typte het en toen heb ik het meteen weer weggehaald want ik was een beetje bang dat ik anders in elkaar geslagen zou worden.
Pff... Ik kom zo ontzettend slecht uit mijn woorden vandaag.
Gister was ik trouwens met m'n mama naar Haarlem en het was zo gezellig en we hebben echt goddelijk gegeten en zooo lekker gelunched. Echt hoor, eten is mijn grootste hobby. Ik ben echt blij dat ik alles kan eten zonder dik te worden. Het is een soort wonder of iets, ik kan me volproppen met alles, vooral alles met vet en suiker en ongezond en ik kom niet aan. Dat is denk ik het fijnste wat God me heeft meegegeven toen hij me uit de lucht gooide om op aarde neer te komen als een veel te lichte baby.
Het is beter als ik nu stop met praten. Volgende keer komen er weer normale zinnen uit mijn handen.
Liefs Tess
Wat vandaag zo'n leuke dag maakt? Geen idee.
Ik heb echt geen idee. Ik doe niet per se super coole dingen zoals skydiven ofzo, en ik ben ook niet wezen duiken op Sint-Maarten (waar ik vannacht overigens wel over heb gedroomd...) en ik liep ook niet mee in een Braziliaanse carnavalsoptocht. Maar het was toch leuk.
Misschien kwam het door Eddy. Ja Eddy met dat reuzenrad. Want vandaag was ik in de stad met Yanou (da's mijn nichtje), en toen belde ineens mijn oma 'hoi, willen jullie in het reuzenrad ik heb vier kaartjes en jullie zijn in de stad toch?'.
Toen mijn nichtje had opgehangen en aan me vertelde wat mijn oma had gezegd, barstte ik echt in lachen uit. Ik vond het zo grappig en ik had geen idee waarom, maar ik kon echt niet stoppen met lachen en toen moesten we weer naar Eddy. En naar Patrick, want dat is de andere jongen die daar werkt.
Nou het was weer heel leuk en met vier kaartjes zijn we zeker wel vaker geweest dan vier keer en uiteindelijk hebben ze me ook nog extra muntjes meegegeven zodat ik vanavond terug kan komen.
Kan je nagaan hoe leuk ik ben, dat ze willen dat ik terug kom!
Hier komt trouwens ook weer overduidelijk met aandachtsgeile karakter in terug.
Ik vind dat niet zo vervelend om van mezelf toe te geven, ik weet best dat ik aandachtsgeil als de pest ben. En ik vraag niet om aandacht, het is niet een soort verslaving ofzo (dat was heel raar. Er kwam een vrouw naar Noa en mij toe in de stad en ze begon helemaal een zielig verhaal over dat ze reuma had en op straat had geslapen en of we toevallig vijf euro voor haar hadden. Ze begon heel lief met 'een kleine bijdragen', maar het werd steeds iets meer en op een gegeven moment werd ik er bijna boos over. Ik had echt een beetje zoiets van 'vraag dan gewoon meteen de prijs die je gaat betalen voor de heroïne waarmee je jezelf straks kapot gaat spuiten'. Ze kreeg uiteindelijk ook geen geld van ons. Ze kreeg wel een sigaret). Maar ik houd wel van aandacht. Althans in bepaalde mate dan.
Iemand zoals Eddy of Patrick kan ik nog wel hebben. Prima dat ze zeggen dat ik lekker ben (heeelemaal mee eens) en dat ik dan ook nog extra vaak in het reuzenrad mag is leuk. Maar er zijn echt ook wel mensen die van mij hun mond dicht mogen houden. Om even een beeld te geven van het type wiens aandacht ik echt niet hoef;
Shit hoe ga ik dit goed uitleggen?
Zo iemand die dan van die kus geluiden gaat maken als ie naast je loopt en naar je knipoogt en... Ik weet echt niet hoe ik dit duidelijk moet maken en ik wilde eigenlijk iets racistisch zeggen nu. Nee, dat wilde ik niet, maar ik typte het en toen heb ik het meteen weer weggehaald want ik was een beetje bang dat ik anders in elkaar geslagen zou worden.
Pff... Ik kom zo ontzettend slecht uit mijn woorden vandaag.
Gister was ik trouwens met m'n mama naar Haarlem en het was zo gezellig en we hebben echt goddelijk gegeten en zooo lekker gelunched. Echt hoor, eten is mijn grootste hobby. Ik ben echt blij dat ik alles kan eten zonder dik te worden. Het is een soort wonder of iets, ik kan me volproppen met alles, vooral alles met vet en suiker en ongezond en ik kom niet aan. Dat is denk ik het fijnste wat God me heeft meegegeven toen hij me uit de lucht gooide om op aarde neer te komen als een veel te lichte baby.
Het is beter als ik nu stop met praten. Volgende keer komen er weer normale zinnen uit mijn handen.
Liefs Tess
woensdag 1 januari 2014
Ontmaagdingstaart
Afgelopen 10 dagen was ik in Frankrijk.
Dat is mijn excuus voor het 10 dagen niks posten.
Ik was op skivantie, het was vet leuk. Wel viel eerst mijn tante en zij had toen iets met haar kniebanden ofzo en later in de week viel m'n papa en die brak zijn rib. Het was echt heel zielig voor hem want hij had ik echt bakken pijn.
Gister kwam ik terug, en na een hele leuke gesprekken te hebben gehad met de jongens voor me in de bus (eigenlijk praatte ik vooral met 1 jongen die het uit wilde gaan maken met zijn vriendin omdat hij iemand zocht die iets stoerder was en niet alleen maar bezig was met haar uiterlijk...), kwam Noa naar mijn huis.
Toen gingen we naar Carnivale en met een hele omweg kwamen we terecht bij Daniel. Ik weet ook niet precies meer hoe het liep, maar op een gegeven moment stonden we voor zijn deur en ik was zenuwachtig als de pest en ik stond half te trillen op mijn benen.
O, wacht ik sla een heel deel van de dag over!
Want eerst gingen we naar de Grote Markt (Noa en ik dus) en daar stond heel mooi midden op de Grote Markt een reuzenrad. Hartstikke leuk natuurlijk en Noa en ik besloten toch maar een rondje te draaien in dat ding want we waren helemaal overtuigd van ons YOLO-motto (het reuzenrad zag er vet gammel uit) en het kostte maar een euro! Dus we dachten 'ach een euro voor een enkeltje Hemel valt best mee', en toen zaten we ineens in dat bakje.
En er werkte bij dat reuzenrad een jongen en hij zat ons de hele tijd een beetje te fokken en blablabla. Het was overigens echt zo'n doorsnee kermisjongen. Ik weet niet of je je er iets bij kan voorstellen, maar je moet gewoon een willekeurige jongen in een beetje sukkelkleding tussen woonwagens zetten en dan wijst je verbeelding je de weg wel (wat was dit voor een rare zin?).
Nou in ieder geval, we mochten toen echt honderdduizend keer en alsof dat nog niet genoeg was, vond Eddy (zo heette die jongen) het een goed idee om gezellig tussen ons in te komen zitten in dat bakje waar we net met z'n tweetjes in pasten. Lekker knus.
Voordat hij bij ons kwam zitten zagen we hem trouwens nog even snel parfum opspuiten.
We hebben nog nooit zo hard gelachen.
En toen kwam zijn o-zo-coole romantische uitrek move waarbij hij zijn armen om ons heen sloeg. Hij hield zijn kansen lekker open en begon met ons allebei te flirten maar toen hij hoorde dat Noa 15 was, dacht hij waarschijnlijk 'o help minderjarig!' en hij stapte op mij over.
Toen moesten we nog harder lachen.
Dat was dat deel van de dag wel zo'n beetje.
Toen gingen we dus naar Carnivale. Met Daniel (ik bespaar het jullie dat ik nu helemaal uitleg hoe dat kwam dat Daniel meeging).
En daarna bleven we bij Daniel slapen.
De volgende dag at ik ontmaagdingstaart bij Jet.
Liefs Tess
Dat is mijn excuus voor het 10 dagen niks posten.
Ik was op skivantie, het was vet leuk. Wel viel eerst mijn tante en zij had toen iets met haar kniebanden ofzo en later in de week viel m'n papa en die brak zijn rib. Het was echt heel zielig voor hem want hij had ik echt bakken pijn.
Gister kwam ik terug, en na een hele leuke gesprekken te hebben gehad met de jongens voor me in de bus (eigenlijk praatte ik vooral met 1 jongen die het uit wilde gaan maken met zijn vriendin omdat hij iemand zocht die iets stoerder was en niet alleen maar bezig was met haar uiterlijk...), kwam Noa naar mijn huis.
Toen gingen we naar Carnivale en met een hele omweg kwamen we terecht bij Daniel. Ik weet ook niet precies meer hoe het liep, maar op een gegeven moment stonden we voor zijn deur en ik was zenuwachtig als de pest en ik stond half te trillen op mijn benen.
O, wacht ik sla een heel deel van de dag over!
Want eerst gingen we naar de Grote Markt (Noa en ik dus) en daar stond heel mooi midden op de Grote Markt een reuzenrad. Hartstikke leuk natuurlijk en Noa en ik besloten toch maar een rondje te draaien in dat ding want we waren helemaal overtuigd van ons YOLO-motto (het reuzenrad zag er vet gammel uit) en het kostte maar een euro! Dus we dachten 'ach een euro voor een enkeltje Hemel valt best mee', en toen zaten we ineens in dat bakje.
En er werkte bij dat reuzenrad een jongen en hij zat ons de hele tijd een beetje te fokken en blablabla. Het was overigens echt zo'n doorsnee kermisjongen. Ik weet niet of je je er iets bij kan voorstellen, maar je moet gewoon een willekeurige jongen in een beetje sukkelkleding tussen woonwagens zetten en dan wijst je verbeelding je de weg wel (wat was dit voor een rare zin?).
Nou in ieder geval, we mochten toen echt honderdduizend keer en alsof dat nog niet genoeg was, vond Eddy (zo heette die jongen) het een goed idee om gezellig tussen ons in te komen zitten in dat bakje waar we net met z'n tweetjes in pasten. Lekker knus.
Voordat hij bij ons kwam zitten zagen we hem trouwens nog even snel parfum opspuiten.
We hebben nog nooit zo hard gelachen.
En toen kwam zijn o-zo-coole romantische uitrek move waarbij hij zijn armen om ons heen sloeg. Hij hield zijn kansen lekker open en begon met ons allebei te flirten maar toen hij hoorde dat Noa 15 was, dacht hij waarschijnlijk 'o help minderjarig!' en hij stapte op mij over.
Toen moesten we nog harder lachen.
Dat was dat deel van de dag wel zo'n beetje.
Toen gingen we dus naar Carnivale. Met Daniel (ik bespaar het jullie dat ik nu helemaal uitleg hoe dat kwam dat Daniel meeging).
En daarna bleven we bij Daniel slapen.
De volgende dag at ik ontmaagdingstaart bij Jet.
Liefs Tess
Abonneren op:
Posts (Atom)