Schijtkappers

Hoi, ik ben er weer. En ja, alweer met kritiek. Het zal ook eens niet.
Vandaag wil ik heel even al mijn frustraties uiten wat betreft kappers.
Er zijn namelijk een aantal dingen waar ik me mateloos aan irriteer en die me echt dwars zitten.
Een ervan is dat kappers blijkbaar allemaal dicht zijn op zondag. Wat is dat nou weer voor een schijtonzin?! (Haha, schijtonzin is een officieel woord).
Sorry hoor, maar ik woon niet voor niets in Den Haag. Kijk, in een dorp is het helemaal prima als 'kapper de gouden schaar' dicht is op zondag, maar hier in deze prachtige wereld stad, achter de duinen, 070, ADO, verwacht ik toch dat we op koopzondag ook gewoon naar de kapper kunnen. Wat een rotzin.

Vandaag wilde ik bijvoorbeeld mijn haar laten blonderen en knippen. Dat blonderen is trouwens helemaal tegen de zin van iedereen om me heen in. Want er is ongeveer niemand die zegt 'ja leuk Tess, blond!'. Maar toch wilde ik het laten doen, want hè ik ben niet voor niets zo verschrikkelijk rebels...
In ieder geval, vol goede moed vertrokken mijn broer en ik de stad in. Hij moest ook naar de kapper en we dachten 'gelukkig is het koopzondag kunnen we vandaag lekker naar de kapper! Hoera'. Er werd overigens al snel roet in het eten gegooid door alle kappers die hun geopend-bordje hadden omgedraaid (dat was een mooiere manier om te zeggen 'alle kappers waren dicht').

Uiteindelijk, na ruim een uur gelopen, gefietst, gezweet, gehuild, gebloed, ge... te hebben, kwamen we aan bij Kinki Kappers. Leuk, dachten we. Want kinki klinkt natuurlijk als muziek in de oren!
Toen we binnenstapte hielp een negerin met blauw kroeshaar ons. Dat beloofde nog meer goeds. 
Maar toen...

Toen vroeg ik naar de prijs. Mies (dat is mijn broer) had nog kritiek op het feit dat ik 'hoe duur is het?' vroeg en niet 'hoeveel kost het?', want hij vond dat ik zo teveel negativiteit in mijn vraag liet doorschemeren. Daar had hij groot gelijk in en dus stelde ik de vraag nog een keer, alleen dan dus positiever.
De negerin met het blauwe haar vertelde ons de prijs voor knippen en blonderen en toen bleek dat de vraag 'hoe duur is het?' hier precies bijpaste.
Knippen en blonderen kost namelijk maar liefst 126 euro. Als je dat uitschrijft is dat dus honderdzesentwintig euro. Dat is een heleboel geld.
Ik bedoel, als je kleren koopt, of eten of een auto of weet ik het wat, dan krijg je iets. Bij de kapper krijg je niks. Ze halen alleen je haar eraf en meestal knippen ze er ook veel te veel haar af waardoor je een heus kappers-trauma oploopt.

Ik schrok me dood van de prijs die ik te horen kregen. Honderdzesentwintig euro. Toe maar.
Daar kan je wel honderdzesentwintig euroburgers van kopen bij mcDonalds.
Of vijfhonderdenvier snoepkettingen bij de Jamin (of snoephorloges, het is maar net wat je leuk vindt).
Maar misschien heb je meer interesse in een vel vol paardenstickers bij Euroland. Nou dan kan je voor die honderdzesentwintig euro heel gelukkig weggaan met ruim tweehonderdtweeënvijftig stickervellen. Ja. Daar heeft Kinki Kappers vast niet veel van terug.

Rotkappers.

Dus toen besloten Mies en ik toch maar dat de Turkse kapper om de hoek echt een veel leukere en betere en vooral goedkopere kapper is dan al die andere stomme kut kappers. En bij de Turkse kapper krijg ik ook nog eens altijd een lolly. Nou, dan heb je me echt gelukkig hoor!

Toen zochten Mies en ik troost in het kopen van kleren. Dat was wel heel fijn. Want kledingwinkels zijn wel altijd open op zondag. En er was ook nog eens ongeveer overal 'final sale', wat inhoudt dat shirts bijvoorbeeld 4 euro zijn en de jas die ik heb gekocht was van 49,99 naar 10 euro. 

Sorry overigens voor het ontzettend lang niks posten. 
Excuses moi.

Liefs Tess