Vandaag is alweer een leuke dag. Gister was ook leuk. Eergisteren ook. En de dag daarvoor weet ik niet zeker, maar dat was vast ook een leuke dag.
Wat vandaag zo'n leuke dag maakt? Geen idee.
Ik heb echt geen idee. Ik doe niet per se super coole dingen zoals skydiven ofzo, en ik ben ook niet wezen duiken op Sint-Maarten (waar ik vannacht overigens wel over heb gedroomd...) en ik liep ook niet mee in een Braziliaanse carnavalsoptocht. Maar het was toch leuk.
Misschien kwam het door Eddy. Ja Eddy met dat reuzenrad. Want vandaag was ik in de stad met Yanou (da's mijn nichtje), en toen belde ineens mijn oma 'hoi, willen jullie in het reuzenrad ik heb vier kaartjes en jullie zijn in de stad toch?'.
Toen mijn nichtje had opgehangen en aan me vertelde wat mijn oma had gezegd, barstte ik echt in lachen uit. Ik vond het zo grappig en ik had geen idee waarom, maar ik kon echt niet stoppen met lachen en toen moesten we weer naar Eddy. En naar Patrick, want dat is de andere jongen die daar werkt.
Nou het was weer heel leuk en met vier kaartjes zijn we zeker wel vaker geweest dan vier keer en uiteindelijk hebben ze me ook nog extra muntjes meegegeven zodat ik vanavond terug kan komen.
Kan je nagaan hoe leuk ik ben, dat ze willen dat ik terug kom!
Hier komt trouwens ook weer overduidelijk met aandachtsgeile karakter in terug.
Ik vind dat niet zo vervelend om van mezelf toe te geven, ik weet best dat ik aandachtsgeil als de pest ben. En ik vraag niet om aandacht, het is niet een soort verslaving ofzo (dat was heel raar. Er kwam een vrouw naar Noa en mij toe in de stad en ze begon helemaal een zielig verhaal over dat ze reuma had en op straat had geslapen en of we toevallig vijf euro voor haar hadden. Ze begon heel lief met 'een kleine bijdragen', maar het werd steeds iets meer en op een gegeven moment werd ik er bijna boos over. Ik had echt een beetje zoiets van 'vraag dan gewoon meteen de prijs die je gaat betalen voor de heroïne waarmee je jezelf straks kapot gaat spuiten'. Ze kreeg uiteindelijk ook geen geld van ons. Ze kreeg wel een sigaret). Maar ik houd wel van aandacht. Althans in bepaalde mate dan.
Iemand zoals Eddy of Patrick kan ik nog wel hebben. Prima dat ze zeggen dat ik lekker ben (heeelemaal mee eens) en dat ik dan ook nog extra vaak in het reuzenrad mag is leuk. Maar er zijn echt ook wel mensen die van mij hun mond dicht mogen houden. Om even een beeld te geven van het type wiens aandacht ik echt niet hoef;
Shit hoe ga ik dit goed uitleggen?
Zo iemand die dan van die kus geluiden gaat maken als ie naast je loopt en naar je knipoogt en... Ik weet echt niet hoe ik dit duidelijk moet maken en ik wilde eigenlijk iets racistisch zeggen nu. Nee, dat wilde ik niet, maar ik typte het en toen heb ik het meteen weer weggehaald want ik was een beetje bang dat ik anders in elkaar geslagen zou worden.
Pff... Ik kom zo ontzettend slecht uit mijn woorden vandaag.
Gister was ik trouwens met m'n mama naar Haarlem en het was zo gezellig en we hebben echt goddelijk gegeten en zooo lekker gelunched. Echt hoor, eten is mijn grootste hobby. Ik ben echt blij dat ik alles kan eten zonder dik te worden. Het is een soort wonder of iets, ik kan me volproppen met alles, vooral alles met vet en suiker en ongezond en ik kom niet aan. Dat is denk ik het fijnste wat God me heeft meegegeven toen hij me uit de lucht gooide om op aarde neer te komen als een veel te lichte baby.
Het is beter als ik nu stop met praten. Volgende keer komen er weer normale zinnen uit mijn handen.
Liefs Tess
Geen opmerkingen:
Een reactie posten