Pokki42zokki32

Gister had ik echt zin in de periode Nederlands die we zouden hebben.
(Even in het kort voor iedereen die bij het woord periode helemaal dichtslaat omdat hij of zij niet cool genoeg is om een Vrije School leerling te zijn; een periode houdt in dat je drie weken lang elke eerste twee uur van de dag hetzelfde vak hebt. Dat kunnen eigenlijk alle vakken zijn, in dit geval dus Nederlands).
Vandaag dacht ik heel anders over de periode. 
Ik was echt heel enthousiast hoor! Ik dacht 'wow Nederlands, eindelijk na het fucking hele jaar alleen maar periodes van exacte vakken die mijn schooltijd echt hebben verneukt!'. Ja, ik zag het helemaal zitten.

Nederlands betekend namelijk eigenlijk dat je niet zoveel hoeft te doen. Alles wordt voorgekauwd en alles wat je zelf moet doen is makkelijk. Dan moet je bijvoorbeeld een keer een verhaaltje opzoeken, of zoals vorig jaar een grap of anekdote in je schrift zetten (oja, je maakt in die periode zelf een schrift. Je werkt dus niet met boeken maar je maakt als het ware je eigen leerboek met eigen geschreven teksten en een shitload aan tekeningen). 
Nou, ik dacht dus 'hoppa doe ik dit jaar weer even', maar toen bleek het ineens te gaan over poëzie.

Een periode poëzie betekend heel veel gedichten schrijven. En heel veel is echt heel veel. Dat is namelijk elke dag minstens een gedicht. Dat komt dan neer op minimaal 15 gedichten in drie weken. En ik weet niet of jij een echt dichttalent bent (wow ik sprak je aan!), maar ik kan echt niet dichten en dat is te merken. 
Gelukkig heeft de betreffende lerares (Rietveld, Rietvelt, Rietveldt) gezegd dat poëzie poëzie is wanneer de schrijver het poëzie noemt. 
Dus ik noem alles poëzie. 
De gedichten die ik tot nu toe heb geschreven zijn super zweverig en ze rijmen niet enzo, maar ja, ik heb gezegd dat het poëzie is.
En als de schrijver zegt dat het poëzie is... 

Precies, dan is het poëzie.

Ik vond het vroeger overigens echt heel jammer dat ik nooit een poëziealbum had. Ik had dat gezien in Zaai en ik vond het echt heel cool.
Sowieso vond ik Zaai heel leuk. Ik heb jaren lang vloeiend HokkiTokkiTaal gesproken, dat was een geheimtaal die ze hadden bedacht en ik schreef er ook regelmatig strafwerk in.

Dat zag er dan ongeveer zo uit:

3kokki mokki1gokki nokki32tokki dokki44rokki dokki2 lokki2sokki pokkirokki1tokki2nokki. Hokki2tokki sokkitokki44rokkitokki dokki2 lokki2rokki11rokki 2nokki 3kokki kokki1nokki dokki2 lokki2sokkisokkitokki4fokki zokki4 nokki32tokki gokki42dokki 4pokkinokki2mokki2nokki.

Het was veel meer werk dan als ik het gewoon op zou schrijven, maar ik was altijd vet opstandig en ik vond ook altijd dat ik gelijk had (wat ik ook eigenlijk altijd had) en ik wilde dan niet zomaar hoppa toegeven aan de leraar.
En dan schreef ik dus in HokkiTokkiTaal. Dat leverde wel hele grappige blikken op van leraren. Ze wilde er eerst dan heel boos om worden, maar blijkbaar vonden ze het ergens ook wel grappig en dan moesten ze lachen en vonden ze het wel oké dat ik het zo had gedaan.

Ik kreeg eigenlijk best vaak straf op de basisschool. Laten we het niet hebben over de middelbare, want dat was al helemaal dramatisch (bij dramatisch mag je denken aan ongeveer elke week strafwerk en ruim 2 keer per week uit de les gezet worden). Maar het begon dus al op de basisschool.
Vaak wilde ik de juf of meester geen gelijk geven zoals bijvoorbeeld in het volgende geval;

Er was een juf, juf Annette, en zij zei dat ik mijn excuses aan moest bieden aan een meisje dat ik gepest zou hebben. Ik zou haar hebben uitgescholden en weet ik het wat allemaal, maar ja, ik wist natuurlijk best dat ik dat niet had gedaan. Annette had echter de pik op me, dat zeg ik heel vaak en in heel veel gevallen is het ook zo, soms niet, maar Annette haatte me denk ik oprecht. Altijd wist ze iets te vinden waardoor ze op me kon zitten fitten, er was altijd wel iets wat ik fout had gedaan en altijd bedacht ze een 'passende straf'. 
Rot op met je passende straf.

In ieder geval, ik moest dus mijn  excuses aanbieden maar ik had niks gedaan en ik had zeker weten gelijk en Annette niet en toen was mijn passende straf dat ik op de gang moest zitten en zodra ik mijn excuses zou hebben aangeboden, zou ik van de gang af mogen.
Ze gaf me een blaadje mee waarop ik strafzinnen moest schrijven. Dat deed ik in HokkiTokkiTaal.
Ik moest schrijven zolang als ik op de gang zat.

Het blaadje ruilde ik in voor een schriftje dat uiteindelijk halfvol kwam.
Ik zat de hele dag op de gang.
Theoretisch gezien zou ik er nog steeds moeten zitten.

Stomme Annette.
Stom kind dat mij de schuld gaf.
Stom stom stom.

Kijk veel enters en het lijkt meteen op een gedicht (ik vind het poëzie dus het is poëzie, even dat jullie het weten). 

Nu is het wel weer genoeg voor deze dag en ik wil heel graag een nieuw spijkerjasje.
Mijn vorige spijkerjasje kocht ik in juni en hij kostte maar twee euro. Dat is natuurlijk heel goedkoop en het was echt het perfecte jasje. Hij was zo mooi gebleekt en prachtig mooi!
Maar nu is ie stuk.
En ik ben er echt verdrietig van.
God, geef mij een nieuw spijkerjasje van twee euro.

Liefs Tess