Gisteren was het zover, het Franse taaldorp. Ondertussen weet je wel wat dat inhoudt, gezellig praten met een leraar in een andere taal. Gisteren was dat dus Frans.
Gek genoeg was ik alles behalve zenuwachtig, ik had er eigenlijk wel zin in.
Bij binnenkomst voelde ik me dan ook helemaal top en dat gevoel werd alleen maar versterkt door het glaasje met tumtummetjes dat op de tafel stond.
Helemaal blij ging ik zitten en in mijn beste Frans vroeg ik aan mijn examinator hoe het met haar ging.
(Mocht je honderdduizend fouten tegenkomen in deze blog, ik werk voor het eerst op een tablet en het gaat niet wat je zegt super soepel...).
Nadat ik haar had gevraagd hoe het ging kwam de restaurantscene waar ik me helemaal op voor had bereid in België dit weekend (ik was in België dit weekend voor een straattheaterfestival, het was echt heel leuk met heel veel leuke mensen enzo. Niet de Belgen trouwens hoor, Belgen zijn verschrikkelijk. Ja sorry hoor, maar het zijn echt van die saaie mensen. Ze zijn ook niet enthousiast te krijgen ofzo, echt heel raar. Hier is het bijvoorbeeld best gebruikelijk om na een optreden te klappen en te gillen en te fluiten en te gaan staan. Belgen daar in tegen klappen en lopen dan weg. Dat dnap ik dus niet, hallo, alleen klappen is echt niet voldoende hoor!).
Maar ja, ik praatte honderduit over croque monsieurs en pain perdu's. En toen kwam misschien wel het leukste; Jean kwam langs, Jean zit in mijn klas en hij woonde in Frankrijk dus hij mocht ook examinatoren, althans, hij mocht er bij helpen. Maar hij kwam aan en hij vroeg iets in het Frans en toem duwde hij een kaart in mijn handen.
Daaruit begreep ik dat ik moest bestellen en dus zei ik 'je voudrais une bierre sil vous plait' (wederom geweldig Frans, maar dat spreekt voor zich). En toen zei hij nee!
Ik mocht geen bier van Jean!
Dus toen probeerde ik nog de truc 'ja sorry man, ben m'n portemonnee verloren' maar daar nam hij geen genoegen mee. Daarom vond ik het best terecht dat ik hem uitschold voor hoer (perfect Frans natuurlijk weer) en toen zei mijn examinator 'o, maar een man noem je geen hoer in het Frans, dan moet je gewoon 'hoerenzoon' zeggen' en toen legde ze me uit hoe ik dat in het Frans moet doen!
Leuk hè? Ik vond het leuk.
Ja. De tumtummetjes waren aan het eind van mijn examen overigens op...
Voor de rest gaat het trouwens ook echt goed met me. M'n liefdesleven gaat na een beetje gekut weer over rozengeur en maneschijn (echt hoor, ik bof maar met een vriendje dat me zo snel vergeeft!). Vanmiddag had ik vroeg vrij toen ben ik bij hem gaan ontbijten en toen hij had gedouched hebben we samen puzzels gemaakt in de krant.
Ik voelde me ineens heel erg oud en bejaard maar het was heeel gezellig dus ik kijk nu al uit naar mijn pensioen en dat ik dan elke dag puzzels in de krant kan makdn met mijn man.
Ik wil graag afsluiten met dit o-zo romantische beeld.
Liefs Tess
Geen opmerkingen:
Een reactie posten