Vandaar dat ik bij deze mijn nederige excuses aanbied aan jullie omdat jullie mijn prachtige stortvloed van worden hebben moeten missen.
In deze maand is er bijzonder weinig gebeurd... Denk ik, ik moet er even heel goed over nadenken.
Oja, ik ben begonnen met sparen vorige maand, dat vond ik wel een goed idee want ik heb zelden geld omdat ik alles altijd direct uitgeef (uitgaf dus trouwens). Echt hoor, ik weet niet hoe ik dat deed, maar dan zat er 100 euro in mijn portemonnee en dan was dat na een dagje in de stad te zijn geweest gewoon op. Helemaal op, tot op de laatste cent. Want van het laatste geld kocht ik meestal eten. Maar eten is ook wel erg belangrijk en dat is dan ook nu ongeveer het enige waar ik af en toe nog geld aan uitgeef.
In ieder geval, nu spaar ik dus al mijn geld op en laats heb ik voor het eerst weer iets uitgegeven.
Ik stop namelijk nu al mijn verdiende geld in een envelop. In eerste instantie was het het idee dat ik alleen mijn atelier geld op zou sparen (het geld wat ik verdien met kinderfeestjes dus), maar toen voelde het sparen zo verschrikkelijk fijn dat ik besloot om ook mijn Emma te bewaren.
Zo kwam het dat ik binnen een maandje 270 euro in een politie envelop heb kunnen stoppen!
Ik ben erg trots op mezelf trouwens, ik heb nog nooit zoveel gespaard...
En en en, het gaat ineens een klein beetje beter op school. Er werd eerst gezegd dat ik naar het mbo moest maar toen mocht ik toch door naar havo en nu was ik een soort van twijfelgeval. Zo'n kind dat precies in het midden staat van mbo en havo. Heel vervelend. Een beetje als een koorddanser die in het circus op 20 meter hoogte over een draadje huppelt; er hoeft maar een stapje mis te gaan, of een arm verkeerd bewogen worden, en hij flikkert (ik bedoel natuurlijk valt) 20 meter naar beneden. En dan is ie dood.
Kijk, ik zou dan wel niet meteen dood gaan, maar zo voelt het wel een klein beetje, echt zo'n onveilige situatie waar je het liefst zo snel mogelijk uit wilt ontsnappen.
Wat klinkt dit ontzettend dramatisch zeg. Er was gewoon twijfel over of ik door zou kunnen naar havo. Bij de gesprekken die ik erover voerde zakte de moed me echter in de schoenen en ik begon de hoop al op te geven, de gezellige theekransjes met mijn mentoren besloten namelijk niet veel goeds.
Mijn moeder was ook niet blij verrast toen ze mijn rapport zag ('TESS, WAT IS DIT? WAT EEN VERSCHRIKKELIJK CIJFERS. O MY GOD'). Zelf vond ik het nog best oké, ik had in ieder geval een 10 voor steenbewerken. Nou dat doet ze me mooi niet na hoor.
Het was voor de rest inderdaad niet echt wat je zegt goed, maar je moet altijd alles van de positieve kant bekijken. Want het glas is toevallig wel half vol en niet half leeg. Dus dat deed ik.
Dat deed ik al het hele jaar, en daar kwam dus niet veel goeds van maar ik was tenminste wel het hele jaar blij met mijn volle glas.
(Even over half volle glazen, bij dit spreekwoord zie ik altijd een glas melk voor me. En dat is gek want eigenlijk kan er alles in dat glas zitten. Misschien is het wel limonade, of bier of koffie... Wat zien jullie voor je bij 'het glas is half vol'? Waarmee zit het glas half vol?).
Maar nu pakken we de draad weer op (dat komt uit een mythe over Theseus die een minotaurus moest verslaan in een labyrint en om de weg terug te kunnen vinden na het verslaan van het monster gaf zijn geliefde (de liefde was vanuit hem niet helemaal wederzijds maar dat doet er niet toe) hem een klos rode draad mee. Zo kon hij de draad weer oppakken, of natuurlijk de draad kwijt zijn, maar het ging erom dat hij de rode draad kon volgen. LEUK HE?!), want het ging over dat gesprek. Er bleek namelijk ineens meer hoop dan verwacht en ik hoef blijkbaar slechts een 5,9 voor deze periode wiskunde halen om voldoende te staan voor wiskunde! Ik dacht echt dat ik daarop zou blijven zitten.
Met meer dan 3 onvoldoendes voor periodes mag je namelijk niet over naar het volgende jaar, en ik sta aardrijkskunde onvoldoende (met een 5,4 godverdomme), scheikunde en natuurkunde. Dus ik kan me geen onvoldoendes meer permitteren.
Ik duim heel erg hard voor mezelf, ik bid tot God en doe mijn uiterste best om door te gaan naar de 5e! Lieve Goden, sta mij bij!
Liefs Tess
Geen opmerkingen:
Een reactie posten