Van Halloween kinderen word ik chagrijnig. Van Sint Maarten kinderen word ik blij. Althans, van de meeste.
Misschien trek je op dit moment een van je wenkbrauwen omhoog en denk je 'wat is Sint Maarten?', of je denkt 'er is geen verschil tussen Halloween kinderen en Sint Maarten kinderen', of je denkt 'goh, naakt zal Tess vast ook erg aantrekkelijk zijn'. Je denkt hoogstwaarschijnlijk aan het laatste, helemaal terecht, zou ik ook doen.
Als je niet denkt aan mij en de gedachte 'sos, help, wat is Sint Maarten?!' door je hoofd blijft spoken; ik help je uit de brand. Het maakt helemaal niet uit dat je opvoeding gefaald is en je niet weet wat Sint Maarten is, je bent gewoon een beetje dom en een stomme sukkel maar dat kunnen we in, ik gok drie, zinnen veranderen.
Sint Maarten is een feest (zin 1).
Je viert dat een lieve ridder zijn mantel in tweeën scheurde en de helft aan een arme bedelaar gaf die uiteindelijk God bleek te zijn (zin 2).
Je gaat vervolgens met een uitgeholde knol, versierd met een guts, en voorzien van een waxinelichtje, de deuren langs, zingt een liedje en krijgt een mandarijn, of snoep of zo (zin 3).
Zo, dat was Sint Maarten in drie zinnen. Ik heb zojuist je opvoeding gered en je uit de brand geholpen. Geen dank.
Misschien heb je dit net gelezen en denk je 'ja, hallo, ik weet best wat Sint Maarten is, dat boeit me allemaal ook geen flikker, maar wat is precies het verschil tussen die kinderen?!'.
Ook op dit moment wil ik je heel graag helpen. Ik snap natuurlijk dat het verschil moeilijk te zien is; het zijn inderdaad namelijk allemaal kinderen die je voorraadkast leeg komen bietsen. Maar, er is wel degelijk een verschil.
Ik leg het graag op de volgende manier uit:
Sommige dingen zijn erg moeilijk te vergelijken, bijvoorbeeld appels en peren. Of een weegschaal en een scheurkalender. Of een Playmobil poppetje en kattenvoer. Of Halloween kinderen en Sint Maarten kinderen. Er zijn inderdaad overeenkomsten tussen deze kinderen:
- Het zijn kinderen.
- Ze bellen aan als je op de bank zit en niet op wilt staan.
- Ze bellen ook altijd 2 keer aan.
- Ze maken veel geluid.
- Ze komen voor eten (lees; snoep).
Maar er is ook een heel groot verschil. Halloween kinderen zijn stom. Sint Maarten kinderen zijn leuk.
Ik weet ook eigenlijk niet waar ik met mijn appels en peren verhaal naar toe wilde... Er zat ook nog iets in mijn hoofd met -4 en +4, maar waar dat op aansluit, geen idee.
In ieder geval, ik zal even uitleggen waarom Halloween kinderen stom zijn en Sint Maarten kinderen niet.
Halloween kinderen zijn sowieso veel en veel en veel opdringeriger. Ze graaien al het snoep voor je neus weg, een bedankje kan er niet af en ze schreeuwen (als je geluk hebt woon je in een buurt met veel Turkse mensen enzo, dan schreeuwen ze namelijk in het Turks. Polen zijn ook leuk als ze schreeuwen trouwens). Als ze hun handen vol snoep hebben rennen ze weg naar de volgende deur, waar ze weer twee keer aanbellen, alsof 1 keer niet genoeg is, sukkels.
Sint Maarten kinderen daarin tegen graaien de helft van je snoep weg, soms heb je een kind dat wil liever een mandarijn of een appel, ik prijs die kinderen altijd, dat zijn namelijk de leukste (of het zijn vervelende natuurkinderen met een bril en een petje en bergschoenen. Van die kinderen die dan 8 zijn en meer weten over de ramp op de Filipijnen dan jij). De Sint Maarten kinderen bedanken ook vaker, en ze schreeuwen niet, nee ze zingen. Zet, ie, en, gee, ee, en. Zingen ja. Zingen! Ze zingen een liedje voor je. Meestal komt God erin voor, en Sint Maarten natuurlijk (als je pech hebt woon je in een buurt met veel Turkse mensen enzo, dan zingen ze een liedje voor je maar zingen ze Mickey Mouse in plaats van God). En als ze het liedje hebben gezongen, dan krijgen ze snoep.
Het zijn net hondjes, je laat ze iets doen en beloond ze ervoor.
Misschien zijn het eigenlijk wel meer slaven, want als ze het niet goed doen krijgen ze van mij geen snoep (of een mandarijn voor het natuurkind). Totdat ze het wel goed doen, dan krijgen ze wel iets.
Moet Sint Maarten anders ook niet afgeschaft worden? Vieze slavernij.
Even iets heel anders trouwens. Op WhatsApp heb je honderd miljoen miljard smileys. Je hebt een hele pagina met gezichtsuitdrukkingen (en een vrouw die euritmie doet), er zijn apen die laten zien hoe je je voelt, er zijn huilende katten, je hebt zelfs een duiveltje met verschillende emoties. En mocht je een talibanstrijder zijn die altijd vrolijk is, zelfs dan is er een smiley voor je.
Toch val ik altijd weer terug op :) en :(. Want die twee smileys zijn sowieso de meest lieve, vrolijke, glimlachende en de sipste, zieligste smileys die er zijn! Zijn er betere smileys dan die twee?! Nee. Ja oké misschien wel een beetje, want ik vind het wel heel fijn dat er een kameel is en een dromedaris, voor het geval je ooit in Egypte mocht zijn en graag duidelijk wilt maken dat je liever op een dier met 1 bult zit dan 2.
Wat is er trouwens mis met je als je de hele tijd duizelig bent en als je ogen prikken en tranen? Ik denk namelijk dat ik doodga.
Liefs Tess
Geen opmerkingen:
Een reactie posten