121113

Blijkbaar is het tegenwoordig normaal dat leraren je helemaal de grond in mogen stampen. Dit fenomeen was voor mij compleet onbekend, wij leerlingen mogen namelijk vrijwel niks tegen onze medeleerlingen zeggen want dat wordt op de meest onzinnige momenten gezien als pesten. Stel je voor je hebt een ietwat cynische ondertoon in je stem, dat kan sommige mensen hebben dat, en je zegt tegen iemand dat hij/zij er leuk uitziet, dan hoeft de 'ontvanger' het maar net verkeerd op te vatten en je hebt strafwerk te pakken. Nu ligt het natuurlijk ook heel erg aan je verleden; heb je 5 jaar geleden iets verkeerd gedaan? Dan halen leraren dat er maar al te graag bij. De fouten die zij gemaakt hebben lachen ze schaapachtig weg.
Neem bijvoorbeeld mij. Twee jaar geleden raakte ik in discussie met een leraar, de desbetreffende man, laten we hem Hans noemen (wat een rotnaam, als je Hans heet weet je dat je altijd over je heen zal laten lopen, want als Hans ben je een suffe jongen die op zijn 20ste zijn haar begint te verliezen. Met een beetje geluk ben je de sokken-in-sandalen-Hans), had waarschijnlijk groot gelijk maar ik was het typische voorbeeld van een brutale leerling die je niet in je klas wilt hebben en dus ging ik fel tegen hem in. Hans werd moedeloos en wist niet meer wat hij met me aanmoest, hij besloot dat het beter was als ik 'het lokaal zou verlaten'. 'Het lokaal verlaten' is verreweg een van de favoriete leraren, het liefst zeggen ze 'mijn lokaal', waarmee ze duidelijk maken dat je er dus eigenlijk niks over te zeggen hebt, want als jij iemand wegstuurt uit jouw huis, dan is het voor de gast onbegonnen zaak om daar tegen in te gaan. Ik had er toen natuurlijk voor kunnen kiezen om gewoon weg te gaan, was slim geweest. Maar er was een probleem. De hele gang stond vol rook vanwege een brandoefening, ik vond het dan ook een beetje gek dat hij me het gebouw in wilde sturen, stel je voor er zou echt brand zijn geweest! Uiteindelijk was Hans ra-de-loos (radeloos met streepjes ertussen zodat je weet dat hij niet zomaar radeloos was maar echt ra-de-loos, het handen in je haar niveau). Hans rende huilend en met een rood aangelopen gezicht de klas uit.
Na de brand oefening kwam onze leerling coördinator de klas in en vroeg of hij me even kon lenen (en even kunnen lenen is foute boel). 
Nog geen 10 minuten later kon ik huilend weer terug de klas in. Ik mocht mijn spullen pakken en kon vervolgens 3 dagen thuis blijven.
Het moraal van het verhaal moet nog komen, lees nog even door!

Als ik nu iets doe, met mijn ietwat cynische ondertoon of mijn wat arrogant ogende gezicht, wordt dit er maar al te graag bijgehaald.
Dat snap ik niet helemaal. Ik ben daar toch al voor gestraft?
Als een crimineel eerst iemand vermoord en hij wordt daar voor opgepakt, dan zit hij een aantal jaar in de cel en wordt dan weer vrijgelaten. Vervolgens jat hij kauwgom bij de Albert Heijn en weer wordt hij gepakt, dan straffen ze hem toch niet nog een keer voor de moord?!

Waar werkte ik ook alweer naar toe met dit verhaal?

Oja, vandaag overkwam mij dus het volgende (maak je geen zorgen als je het allemaal niet meer volgt, ik snap het zelf ook niet meer).
Ik ging tijdens euritmie (heerlijk vak, lekker beetje ritmisch bewegen op pianomuziek...) even plassen. Ik was weg en in het lokaal gebeurde het volgende. De juf (we noemen haar Astrid, als je Astrid heet kan je trouwens ook niks meer met je leven, misschien behaal je een baan tot medium bij AstroTV, maar daar houdt het op)... Wacht waar was ik?
Astrid stond in het lokaal en uit het niets mompelde ze 'nou Tess mag wel wegblijven'. PARDON?! Sorry hoor, persoonlijk vind ik het best een beetje belachelijk dat je dit soort dingen over je leerlingen zegt. Je kan het op een leerling hebben, of het niet op een leerling hebben, maar dat laat je niet merken! Je moet een leerling altijd zo objectief mogelijk behandelen, tenzij de desbetreffende leerling het zo bont maakt dat dit onmogelijk is. Nu kan ik heel erg eerlijk aan jullie vertellen dat ik geen engeltje ben, of een soort Felix of zo die alles goed doet, maar om nou te zeggen dat een les leuker dan wel beter is zonder mijn aanwezigheid?! 
Ik zou mezelf dus nooit de les uitzetten. Ik breng namelijk altijd positieve energie over op andere en ben altijd lekker aanwezig. Ik doe ook altijd heel enthousiast mee, bied hulp waar mogelijk en af en toe laat ik een beetje van mijn humoristische karakter doorschemeren. Ik kan me dan ook totaal niet voorstellen dat ze liever heeft dat ik een uur op de wc zit dan dat ik vrolijk haar euritmievormen loop. Ze mag niet over me zeiken. Stom mens.

Was dit alles wat ik wilde zeggen? Ja dit was alles wat ik wilde zeggen. Denk ik. Hoop ik.

Liefs Tess