Fietsen in de nacht

Mag ik even mijn liefde voor fietsen in de avond of nacht met jullie delen?

Fietsen in de avond of nacht is heel erg fijn en een van de prettigste dingen die er bestaat.

Zo.

Gister kwam mijn zus aan met een tas vol jurkjes en vandaag ging ik naar de kilo sale van Cute but Wrong. Kilo sale houdt in dat je een kilo kleren uitzoekt en daar vervolgens een bepaald bedrag voor betaald, in dit geval 15 euro wat dus niet zo heel veel is voor een kilo kleding. Uiteindelijk ben ik overigens niet naar huis gegaan met een hele kilo kleren. Ik koos voor een kettinkje en een tuniekje waarvan ik niet zeker weet of ik het leuk vind.
Eigenlijk weet ik wel dat ik het leuk vind, maar de combinaties in mijn hoofd met andere kledingstukken ontbreken nog. Daarbij heeft het tuniekje best wel wat weg van een blouse voor bij Pirates of the Carribean. Dat is natuurlijk niet heel erg, de grote vraag is alleen of ik het lef heb om er mee over straat te gaan (daar weet ik het antwoord eigenlijk ook al op; ja).

Daarna ging ik met mijn broer Mies weer terug naar de stad. We moesten Sinterklaas cadeautjes kopen en slaagden uiteindelijk eigenlijk helemaal niet. Wel zijn we naar de Pull and Bear geweest omdat Mies een broek nodig had. 
Ik heb daar trouwens voor de eerste keer een halve liter blik gead (geat, geadd, gead, heel snel leeggedronken). Niet om stoer te doen, in tegendeel zelfs, maar ik had net mijn blik geopend toen we de winkel binnengingen en daar mocht je blijkbaar niet drinken (wat ik heel goed snap want er zijn genoeg mongolen die niet normaal kunnen drinken en alles over de kleding gooien), en dus was het leegatten van mijn Monster pure noodzaak.
Het was helemaal geen goed idee. De Monster was veel te koud en dus liep ik de rest van de dag met hoofdpijn en pijn in mijn voortanden. Jammer dan. Mies vond me gelukkig wel heel cool en had niet van me verwacht dat ik halve liters kon atten.
Ik wist dat natuurlijk allang van mezelf. Hallo, zo stoer ben ik. Duh.

Voor de rest ben ik de hele dag bezig geweest met het vinden van een goede lay-out voor mijn Tumblr. Ik ben er wel redelijk uitgekomen maar ik weet niet of dit helemaal is wat ik wil. Maar voor nu is het helemaal prima en kan ik heel goed leven met het simplistische design (wauw, design, alsof ik het helemaal zelf heb bedacht en een soort binnenhuisarchitect ben).
Voor de geïnteresseerden dit is m'n Tumblr. Neem gerust een kijkje. Of volg me. Vind ik helemaal niet erg.
En het is eindelijk mijn eigen Tumblr! Eerst deelde ik hem met Noa maar daar was ik op een gegeven moment helemaal klaar mee.
Aan de ene kant vond ik het namelijk wel leuk om ook te zien wat zij postte, maar aan de andere kant vond ik sommige dingen die ze reblogde echt verschrikkelijk en dus kwam ik er uiteindelijk op uit dat ik het mijn Tumblr ging maken en dat zij haar eigen Tumblr mag maken. Dan volg ik haar wel ofzo.

En ik heb denk ik eindelijk een besluit genomen over de schoenen die ik ga kopen. Klinkt wellicht een beetje suf, maar ik denk al ruim twee maanden aan welke schoenen ik zal halen.
Eerst was ik er eigenlijk zeker van dat ik weer AirMax wilde. Mijn oude AirMax zijn een beetje aan het eind van hun leven maar ze lopen wel verschrikkelijk fijn en ik kan er geen afscheid van nemen. Dus dacht ik 'AirMax, die ga ik weer kopen'. 
Toen stuitte ik op Clarks. Ik wilde ze eerst niet omdat iedereen ze had; niet dat ik een super coole hipster ben en alleen maar mijn eigen pad volg en kleding draag die niemand heeft of iets, maar ik zou het ook stom vinden om in een trui te lopen die iedereen heeft dus Clarks zouden het niet worden.
Tot ik laatst een keer Clarks paste in de FrontRunner, toen wist ik het weer helemaal niet zeker. Want het zijn toch eigenlijk wel hele leuke schoenen en de Clarks hype is alweer een beetje overgewaaid. Misschien dan toch Clarks?
Op een gegeven moment werd mijn schoenentweedstrijd een schoenendriesstrijd want Doctor Martens kwamen de strijd vergezellen. Ik paste ze in de Funky House in de stad en ze bevielen me eigenlijk heel erg. Ik dacht eerst altijd dat Doctor Martens van die schoenen waren voor gothics enzo (niet om mensen over een kam te scheren maar niemand kan er omheen dat er wel een beetje een kern van waarheid in mijn opmerking zit). Maar toen ontdekte ik dat ze in mijn moeders tijd ook allemaal Docs droegen en dat vond ik wel weer een leuk idee. Beetje terug in de tijd, moet kunnen toch? 

Wat uiteindelijk wel een soort van de knoop doorhakte was het feit dat Doctor Martens 15 jaar meegaan en dat je met Clarks met een beetje geluk 2 jaar doet. Alsnog vragen ze voor Clarks evenveel als voor Docs. AirMax zijn sowieso van mijn lijstje geschrapt, ik stap nog wel even door op mijn afgetrapte schatjes.

Zoveel kleding dingen in deze blog. Sorry!

Liefs Tess