Ik werk in de keuken van een restaurant (Café Emma aan het Regentesseplein, heeeel leuk eetcafé!). Ik werk daar samen met Lars en Jamie en toen ik afgelopen maandag even pauze had en met Lars buitenstond, vertelde hij me dat hij bijna jarig was.
Zonder er bij na te denken zei ik dat ik hem wel zou komen feliciteren om 12 uur.
Dat was natuurlijk veel te impulsief, want ik bedacht me vlak erna dat ik dan dus wakker zou moeten blijven en dat ik daar eigenlijk nooit zin in heb. Maar ik had het al beloofd en beloofd is beloofd.
Toen kwam er uit het niets bij dat ik ook ballonnen mee zou nemen, wat op zich geen probleem totdat Lars zei dat hij dan wel een heliumballon wilde.
Ik zei natuurlijk ja want zo lief ben ik en toen zei hij ook nog 'ja ik krijg ook eigenlijk nooit sympathieke cadeautjes, alleen maar drank en geld. Behalve van Oom Ton, want die geeft altijd een kaart met daarin heel veel glittertjes die je in geen weken weg krijgt'. Daardoor had ik natuurlijk hartstikke veel medelijden met hem en toen moest ik dus ook wel.
Vannacht was het dan zo ver. Nadat ik heel snel nog langs Bokstijn was gefietst en een prachtige prinsessen ballon in de vorm van een hartje voor hem had gekocht, begon het wachten.
Na lang wachten (je kent het wel van oudejaarsnacht) was het eindelijk 12 uur.
Heel vrolijk huppelde ik met mijn ballon over straat en het was alsof God met me mee ging want ik was bij toeval ook nog eens echt heel mooi! Mijn make-up zat prachtig en alles was fijn en goed en mooi.
Lars was heel verbaasd dat ik echt een ballon voor hem had gekocht (ik ook, heliumballonnen zijn ook verschrikkelijk duur) en hij heeft denk ik wel een miljoen keer gezegd hoe lief hij het wel niet van me vond en dat ik echt echt echt de allerliefste was.
Daar ben ik het mee eens.
Uiteindelijk hebben we meer dan een uur zitten praten en het was ook nog eens fijn weer en... Nou het was heel gezellig en leuk en vandaag voelde ik me de hele dag fijn door vannacht.
Ik was wel heel moe doordat ik pas om half 3 sliep en om 7 uur al weer lekker mocht opstaan. Heer-lijk.
Maar ja, mijn dag kon toch niet meer stuk.
Dus.
Ik ben vandaag trouwens precies op tijd voor SpangaS. Vroeger was SpangaS echt mijn leven, ik vond het zo ontzettend, verschrikkelijk, wonderbaarlijk leuk!
Elke avond zat ik aan de tv gekluisterd (is dat een woord? Het klinkt best als een woord...) en ik kende alle verjaardagen van de acteurs uit mijn hoofd.
Ik heb het nu ruim een jaar niet meer gekeken, of twee jaar, in ieder geval heel lang en misschien is dat maar beter ook.
SpangaS is namelijk echt heel erg stom gekeken en ik kan wel huilen om het verschrikkelijke acteerwerk. O, en dan heb ik het nog niet over de verhaallijn. Ze herhalen ongeveer alles van de eerste seizoenen SpangaS...
Zal ik stoppen over SpangaS? Ja hè.
Ik stop nu.
SpangaS is stom.
Mijn dag was fijn. Is fijn. Mijn dag is fijn.
Liefs Tess
Geen opmerkingen:
Een reactie posten