Om jullie even echt in mijn privéleven in te laten dringen ga ik nu een van mijn van mijn dagboeken openslaan en de dag die voor me ligt aan jullie laten lezen.
O help wat doe ik mezelf aan?! Dit is echt zo'n typische tienermeisjes bladzijde.
Oke dan. Het is 16 augustus, denk ik, maar 17 kan ook. Het is de 2de dag dat ik in mijn nieuwe kamer ga slapen. Eigenlijk 3de maar dag 1 viel ik niet in slaap en verhuisde dus terug naar me oude kamer.
Wauw wat ik daar schreef (andere blz.) was echt onduidelijk. Maar oké. Eenhoorn. Vandaag ben ik naar Roosmarijn geweest en we hebben cake gebakken. En ik heb via Twitter nieuwe vriendjes gemaakt, namelijk Yannick. Hij is oké... Niet knap, niet lelijk en bijna 19...
Sjaaize, ik vind David nog steeds leuk! Dat wordt wat volgend jaar Buitenkunst, waarvoor ik overigens bijna genoeg geld heb:).
Wauw. Ik vind het zo ontzettend naar om dit van mezelf terug te lezen en hoe ik schreef. Vanwaar dat 'eenhoorn' er ineens tussendoor? En waarom zeg ik 'sjaaize'?!
Wat er 'volgend jaar' Buitenkunst gebeurde (wat dus dit jaar Buitenkunst was) had ik toen trouwens alles behalve verwacht. David was er niet eens en ik heb Buitenkunst uiteindelijk ook niet zelf betaald, maar ik leerde er wel Justin kennen. En dit is wel een heel mooi bruggetje om nu alles over Justin te vertellen. Sorry Justin, je moet er toch maar aan geloven dat je een belangrijk deel van mijn leven bent en dat ook jij nu vereeuwigt wordt op het internet.
Het is dag 1 van Buitenkunst. Ik sta in de rij bij de administratie om me in te schrijven en een jongen in een donker rood vest en een zonnebril met spiegelglazen komt langsgelopen. Het is echt zo'n doorsnee 'kijk mij leuk zijn' jongetje. Toch kan mijn meisjeshoofd het niet laten om te denken 'goh, hij is best leuk'. Snel schud ik die gedachte van me af want ik wil helemaal niet denken dat hij leuk is, want hij ís niet leuk.
Als ik in de avond met Janne op het jongerenveld sta, zie ik de jongen weer langslopen. 'O kijk', zeg ik tegen Janne 'dat is echt zo'n David. Wat een patsertje'. Samen lachen we even om hem maar de 'hij is best leuk' gedachte bekruipt me toch weer.
Ik kan het dan ook niet laten om af en toe naar hem te kijken en als we groepjes moeten vormen stel ik me toch nog even aan hem voor. Justin heet hij. Met een Nederlandse J, geen Engelse. Best leuke jongen.
Er gaan 3 dagen voorbij. Het is woensdag en ik zie dat Justin best vaak naar me kijkt. Op een gegeven moment zitten we met z'n allen bij het kampvuur en hij komt even bij mij staan. Samen drinken we een biertje, we praten een beetje met elkaar en op een gegeven moment vraagt hij of ik anders mee ga naar het meertje. Duizendmiljoen kriebeltjes schieten door mijn buik en ik kan geen woord meer uitbrengen. 'JUSTIN VRAAGT ME MEE NAAR HET MEERTJE' is het enige wat door mijn hoofd gaat. Uiteindelijk zeg ik toch nee, met de gedachte in mijn hoofd 'deze eikel mag wel een keertje zijn best doen voor een meisje, ik stort me niet zomaar aan zijn voeten'.
De volgende dag kiest hij hetzelfde programma als ik. Dat betekend dat we de hele dag samen zijn en daar heb ik helemaal geen problemen mee. Aan het eind van de dag zitten we naast elkaar op een bankje om te kijken naar een presentatie van de andere groepen en ik merk hoe hij steeds een beetje dichterbij komt zitten. Maar ik blijf hard to get spelen, doe alsof ik niks in de gaten heb en negeer de kleine hints die hij me geeft.
Die avond komt hij weer naar me toe als ik bij het vuur zit. We drinken samen bier, praten de hele avond en op een gegeven moment brengt hij mij en Lieke naar onze tent. We staan bij mijn tent, de nacht is donker en er hangt een heerlijke zomerse geur. De maan schijnt door de dennenbomen. Het is o zo perfect maar ik blijf bij mijn standpunt 'hij moet echt zijn best voor me doen'. Hij krijgt alleen een knuffel. Geen kus.
Volgende dag. Zelfde liedje. Hij krijgt deze avond wel een kus.
De dag erna is de dag waar het allemaal om draait. Nacht waar het allemaal om draait eigenlijk. Het is de laatste avond Buitenkunst. Justin heeft duidelijk laten merken dat hij zijn best voor me heeft gedaan en dus vind ik dat ik nu wel met hem mag zoenen. Hij heeft het verdient.
We zoenen.
En het is een hele fijne nacht.
Precies 3 maanden later maakt hij het uit. De eikel.
Liefs Tess
Geen opmerkingen:
Een reactie posten