Lang geleden (27 maart) maakte ik een blog aan samen met een vriendinnetje. We hadden hele ambitieuze plannen maar na drie dagen waren we er allebei eigenlijk wel weer klaar mee. Althans, ik had niet echt het doorzettingsvermogen om wekelijks, laat staan dagelijks, te bloggen en ik had ook niet zoveel inspiratie. Zo strandde het hele idee van een blog en eigenlijk vond ik dat best jammer. Natuurlijk was het mijn eigen schuld, ik had ook wel door kunnen zetten of in ieder geval een poging doen tot, maar dat deed ik niet en later had ik daar dus spijt van.
In ieder geval, om tot het punt te komen waar ik naar toe werk, ik bedacht me vandaag dat het misschien toch wel leuk zou zijn om het bloggen weer op te pakken en te proberen weer af en toe iets te posten. Weer ontbrak echter de inspiratie en toen kwam ik met een van de domste ideeën die ik ooit heb gehad; alles wat ik normaal gesproken in mijn dagboeken zou schrijven op internet gooien. Inderdaad, een slecht idee. Heel erg slecht zelfs. Waarom zou ik het dan toch doen, als ik weet wat de gevolgen ervan kunnen zijn? Omdat ik wel elke dag iets kan vertellen over mijn dag. Omdat ik bij het schrijven van dagboeken nooit inspiratie te kort kwam. En omdat ik al een hele tijd niet meer in dagboeken schrijf en ik later eigenlijk nog wel wil herinneren wat voor stompzinnige gedachten ik had. Dus vandaar.
Een blog over mijn leven, mijn dagen, mijn gedachten en mijn gevoelens. Allemaal openbaar. Op het internet. Waar het altijd terug te vinden zal zijn.
Wat een krankzinnig idee.
Liefs Tess
Geen opmerkingen:
Een reactie posten