301013

Dagboek. 
Dagboek.
Dagboek.
Dagboek is echt een rotwoord. Het is een woord voor paardenmeisjes. Voor een meisje in een net te wijde, roze skinnyjean, een CoolCat shirt met een glitterplaatje erop en het liefst rijdt ze paard. Natuurlijk zit ze ook op musical en voelt zichzelf net iets beter dan de rest. Ze zit in groep 7.
Dit is geen dagboek.
Dit is geen dagboek.
Dit is geen dagboek.
Dit is geen dagboek kan je dus ook niet zeggen, dan ben je namelijk een jongen met een geruite C&A blouse, 'coole' sneakers van de van Haren en met een haaientand om zijn nek.

Maar wat zeg je dan? Ik houd het toch maar gewoon op dagboek. En dan mag je zelf bedenken wat voor paardenmeisje ik ben en hoe mooi mijn CoolCatshirt wel niet glinstert.


Hoe dingen in 3 dagen kunnen veranderen is overigens best bijzonder. Zo dacht ik 3 dagen geleden nog dat Justin de man van mijn leven was en dat ik echt niet zonder hem zou kunnen. Vandaag kwam ik erachter dat ik best zonder hem kan en ik ben plotsklaps over hem heen.
Ook dacht ik 3 dagen geleden dat ik het idee dat ik Franse werkwoorden zou snappen maar beter uit mijn hoofd kon zetten; ik zou het toch nooit begrijpen. WEL DUS. Met een klein beetje hulp van mijn Frans lerares schijn ik het toch wel te kunnen en dus dram ik nu de hele dag door werkwoorden rijtjes. 
Je suis, tu as.
O, en 3 dagen geleden had ik me doodgelachen als je met het idee zou zijn gekomen om mijn Air Max zwart te verven. Ze zijn mooi geworden. Veel mooier dan dat ze eerst waren en ik ben er vet blij mee.

Het was echt een fijne dag. En ik moet niet vergeten om te vertellen over Thomas want dat is verschrikkelijk belangrijk en als ik ooit vergeet dat te vertellen... Dan weet ik niet wat er dan gebeurt maar het zou wel heel jammer zijn want hij is een belangrijk deel van mijn leven op het moment. Niet super duper belangrijk. Maar wel best wel belangrijk. Misschien ook wel heel belangrijk.

Mijn sociale leven komt langzamerhand trouwens weer een beetje op gang. Een jaar geleden leefde ik in een soort eenzame cocon samen met Noa maar nu ontpop ik weer tot een vlinder die heen en weer fladdert tussen alle mensen en met iedereen praat en gezellig doet. Waarom ik dit bijzondere beeld met een vlinder creëer weet ik ook niet. Het wordt ook niet perse duidelijker wat ik bedoel of zo. Maar het klinkt wel leuk en interessanter dan als ik alleen zou zeggen 'mijn sociale leven komt weer op gang'. Dus vandaar de vlinder.

Liefs Tess