Tess is een crimineel?!

En ineens dacht ik 'laat ik anders weer eens een keer een blogpost maken'.
Dat is niet zo'n heel rare gedachte eigenlijk, want als je een blog hebt, dan moet je ook af en toe iets posten.

Mijn examens zijn overigens allemaal achter de rug (zoveel posts over examens, kan je nagaan hoeveel tijd en aandacht die klotedingen van me eisen!), en ik kan vol trots melden dat ik ben geslaagd met allemaal hele mooie cijfers die er natuurlijk niet toe doen want meedoen is belangrijker dan winnen (Engels; 9.4 (!!!!!!!), Nederlands; 8, Wiskunde; 6, Frans; 8, Duits; 8, Maatschappijleer; 8).
Voor wiskunde deed ik overigens een herexamen en zo wist ik mijn 4.2 om te zetten in een 6 waar ik ontzettend trots op ben. Ik kon namelijk ook over zonder wiskunde, maar dat geeft zo'n net-niks gevoel. 
Op die 9.4 ben ik ook hartstikke trots. Echt waar. Vooral omdat ik dacht dat ik de brief die we moesten schrijven over een Engels Koffie- en Theemuseum, compleet verpest had. Uiteindelijk bleek de brief foutloos (ik hoorde dat en ik was blijer om dat te horen dan dat ik was toen ik te horen kreeg dat ik geslaagd was. Dat is misschien wel een beetje gek maar ik had het echt niet verwacht, vandaar mijn trots).

Voor de rest heb ik het ook enorm naar mijn zin buiten school. School raakte daardoor een beetje in de vergetenheid (da's geen woord. Autocorrect maakt er 'vergetelheid' van, wat hoogstwaarschijnlijk wel het goede woord is, maar vergetenheid is een mooier woord...), en doordat school een beetje in de vergetenheid raakte, krijg ik binnenkort een brief van leerplicht door de bus.
Echt, ik zit daar zo op te wachten! Ik lig dagen en nachten lang voor de deur, hopende op de voetstappen van de postbode die steeds dichterbij zullen komen. De vingers van de postbode die de brief vastpakken, en ik word al helemaal blij als ik denk aan dat hij of zij dan de klep van de brievenbus mijn zijn of haar andere hand opentrekt en de brief door de gleuf steekt en dan... Na een kort moment van twijfel waarin waarschijnlijk wordt gekeken of de brief inderdaad bestemd is voor nummer 34... Laat de postbode de brief uit zijn of haar hand glijden. De brief dwarrelt naar beneden precies in mijn handen en ik zal de brief openscheuren en de taart tevoorschijn halen en confetti strooien en de stripper uit de tuin halen! En heeel blij zal ik de datum zien staan van de eerste afspraak voor een gesprek en vol vreugde zal ik mijn hele vakantie opgeven voor leerplicht.

WANT WAT IS ER NOU LEUKER DAN LEERPLICHT?

Oke oke, ik overdrijf.
Want leerplicht is echt nog niet het leukste. Want na een gesprek met leerplicht mag ik waarschijnlijk direct door naar bureauHALT, da's de kinderpolitie.
Nou je merkt het, ik heb er ontzettend veel zin in en ik ben reuze blij dat ik al die uren gespijbeld heb. Wacht... Dat is wel waar trouwens want ik heb heel veel fijne uurtjes bij Lars in bed doorgebracht en ontbijtjes met hem gegeten en relatiedingen gedaan en dat was echt een miljoenmiljardhonderdduizend keer beter dan school! Dus uiteindelijk is het het misschien wel een heel klein beetje waard...

Dit is overigens niet wat ik zal zeggen tijdens het gesprek met leerplicht. Ik hoop dat ik mezelf een beetje kan redden met mijn... Euhm, bij de Sims kan je dit oefenen voor de spiegel maar ik ben even het woord kwijt. Je oefent je sociale vaardigheden maar niet je sociale vaardigheden maar... Nou, ik weet het even niet meer maar ik hoop dus dat ik mezelf kan redden door vooral heel vaak te zeggen dat ik weet dat ik fout zit en dat ik zoveel van school hou en weet ik het wat. Het werkt vast een klein beetje en als ik mezelf daar een klein beetje taakstraf mee kan besparen, dan zou ik al reuze blij zijn.

Aan de andere kant; een meisje uit mijn klas moest nadat leerplicht haar naar HALT had gestuurd in een bejaardentehuis drankjes rondbrengen. Ik had een oma in het bejaardentehuis en als zo iemand langs kwam met drinken, was dat eigenlijk altijd heel erg gezellig. Dan zei zo iemand 'Hallo mevrouw de Bruin, wat wilt u vandaag drinken? Een appelsapje?'. Nou, als ik dat zou mogen doen zou dat echt de hemel op aarde zijn! Bejaarde mensen zijn namelijk hartstikke lief en met een beetje geluk hebben ze een schaaltje met snoepjes en mag je een snoepje als je even met ze praat. 
Echt hoor, dat lijkt me super leuk.
In een oranje hesje propjes prikken in het Zuiderpark lijkt me dan weer minder. Oranje is niet zo mijn kleur.

(Oeeh, hier laat ik mijn landje wel een beetje in de steek hè? Ik ben dol op oranje!).

Zo dat was het weer voor deze maandagmiddag. Het is stikheet en ik moet morgen voor de vierde dag op rij werken. Verder gaat het goed en ga ik gauw weer terug naar mijn deurmat, hopende dat die envelop me snel mag komen verblijden!

Liefs Tess